LA BELLA DURMIENTE - Internacional Ballet Company
O esplendor do ballet romántico na súa máxima expresión. Unha exhibición de elegancia e precisión técnica que dá vida ao eterno conto de Perrault baixo a maxestosa música de Tchaikovsky.
Un corpo no esforzo de percibirse a si mesmo, que nos comparte as súas aproximacións, descubrimentos e revelacións. A entrada a un laboratorio no que a percepción se distorsiona e afínase á vez, propoñendo novas sensibilidades. Unha experiencia que cuestiona o eu percibido, a identidade construída en base a proxeccións comunmente asumidas. Un desprazamento cara a outras posibles versións: canto de nós énos alleo? que é o verdadeiramente propio e onde o atopamos?
[A/S/V] O punto impropio elabora movemento, son e imaxe en tempo real:
CEIBE afonda na relación entre o xénero e a nosa tradición e nas súas formas de operar nos diferentes ámbitos cotiáns, incluíndo, por suposto, unha manifestación cultural tan importante como o baile tradicional galego. Trátase de entender que é o xénero para nós como individuos, como colectivo e tamén como sociedade. Reflexiona sobre as categorías de xénero e os seus estereotipos, impostos socialmente para establecer distancia coa normatividade e arrastrala cara ás marxes e, desde aí, formular e construír novas formas de entender o corpo e o movemento.
EL VERBO achéganos a aquilo que arrastramos ata a intimidade, a todas esas pleitesías colectivas que nos constrúen e nos obrigan baixo a advertencia do castigo para comportarnos dunha maneira determinada e correcta. EL VERBO é un proceso para imaxinar e construír novos rituais, eses que, como ou mundo, están en continua desaparición.
CICATRIZ é unha peza de danza contemporánea que pon corpo ao poema homónimo do icónico Antón Reixa, baixo a coreografía e dirección de Kirenia M. Acosta. 300 versos que comezan con "QUERO" exploran o desexo e a frustración de nón acadalo como motores da vida. En escena, dous corpos suturados: o do referencial artista galego que se inicia na danza aos 67 anos tras un accidente que o deixou en coma, e o dunha coreógrafa de orixe cubana cunha traxectoria atravesada por lesións e resistencia. A súa complicidade visibiliza o anti-idadismo e a inclusión.
TRANSEÚNTE é un espectáculo no que brilla o diálogo entre a música, o canto e a danza tradicional coa danza contemporánea, e os seus contextos. Invita a mergullarse nunha experiencia multisensorial onde corpo, música e tecnoloxía se entrelazan para construír un contexto único, cunha visión xuvenil, fresca e actual da simbiose entre tradición e contemporaneidade.
COA CABEZA NAS NUBES é un espectáculo multidisciplinar que combina teatro físico, danza e clown para público familiar. En escena, dous personaxes conviven no mesmo espazo. Un deles, afogado polo traballo, tenta sobrevivir baixo unha morea de papeis. As tarefas non deixan de acumularse... non dá feito con todo o que hai que facer!
A súa compañeira, en vez de botarlle unha man, interrompe constantemente e só pensa en xogar. Será posible que non atope tempo para xogar con ela? Un pouquiño? Un instante sequera?
NOVE ESPELLOS é unha viaxe polo multiverso do eu-non-consciente, un espazo onde o todo e a nada son o mesmo, onde se recrean medos, desexos, fracasos, ausencias, acertos, alegrías e tristezas, onde a música que todos levamos dentro pode chegar a converterse nun ruído insoportable, onde un sorriso pode converterse en algo irrecoñecible, onde as liñas se deforman creando formas que soamente son posibles nun espazo-tempo ilimitado, onde un berro imposible deixa que o eu máis esencial se faga presente, desposuído de calquera imposición procedente do mundo da razón.
MONTE é un achegamento aos puntos en común que temos entre Galicia e Cuba, poñendo énfase, por unha banda, na danza, o teatro e a música, e por outra, na natureza. Unha ficción entre dous mundos, entre dúas culturas. Todo isto desde a visión híbrida da muller migrante, que ben puido vivir a emigración de ida e volta. Unha muller forte e sabia, que coñece todos os segredos do MONTE e vén do mar. Coñece todas as herbas, todas as lendas e as beberaxes, e mantén unha forte conexión coa terra, cos tambores, coa voz e coa clave.
Noa é unha nena duns oito anos que vive coa súa nai nunha casa apartada, sen irmás ou amigues con quen xogar. No seu arcón garda os xoguetes que xa non a entreteñen. Todo parece vello, inservible e apagado no seu mundo solitario.
Un día, sen decatarse, activa unha sorte de encantamento e entra no mundo máxico que habita no arcón. Alí atopará seres diferentes que a farán descubrir mundos descoñecidos e fascinantes. Pero non todo é diversión dentro do arcón, tamén hai perigos agochados que Noa terá que sortear, coa axuda das súas novas compañeiras.
