A partir da novela de Louisa May Alcott, falaremos da muller que se esconde en Mujercitas, ou mellor devandito, das mulleres que se esconden detrás da peza. Nesta obra, veremos o proceso de escritura dunha das pezas con máis fama de todos os tempos, peza que influíu en mulleres como Gertrude Stein, Patti Smith, Simone de Beauvoir e Joyce Carol Dates, entre outras.
A chegada de Morgana altera a aparente serenidade coa que Merlín vive no bosque de Esmelle. A amante de Artur entra na casa Miranda en busca de respostas á súa infelicidade. En Morgana en Esmelle, Begoña Caamaño reflexiona ao redor da responsabilidade de asumir as consecuencias non desexadas de cada un dos nosos actos. Ademais, fala sobre a necesidade de adoptar compromisos incómodos. Unha novela que reescribe o mito cunha mirada contemporánea.
Deixando atrás os perigos do seu pobo natal a familia Cotton diríxese á cidade en busca de novas vidas e oportunidades. Entre os tellados e as luces da cidade, entre as teas, os fíos e as máquinas da fábrica, a nai e as súas dúas fillas vivirán novas aventuras e perigos descoñecidos. Pero esta vez non están soas e lanzaranse con forza ao desexo de ser felices.
Shock II créase baixo outro gran shock: o impacto do coronavirus, e aínda que estamos desorientados, paralizados polo medo e a incertidume, isto fainos enormemente vulnerables. Da nosa reflexión conxunta, da nosa coraxe para enfrontarnos a esta enfermidade, do noso sentido da fraternidade é de onde poderemos sacar a forza e a intelixencia para saír desta gran crise coa esperanza de ser mellores.
Como resultado da investigación teatral sobre o histórico, o golpe de estado do Xeneral Pinochet sobre o Goberno de Salvador Allende, nace Shock (O cóndor e o puma). Un teatro-documental onde se representa a historia, pero para coñecela desde a emoción. Representar a nosa historia é a vontade de coñecernos a nós mesmos. A nosa sociedade de hoxe é o resultado do que construímos ou destruímos onte. O capitalismo imperante de hoxe fráguase durante moito tempo pero ten un impulso fundamental co fin da II Guerra Mundial, en parte grazas, ou a pesar, da Doctrtna do Shock.
Espectáculo da compañía de teatro PLATEA.
Barbarroja leva desaparecido 5 anos. A súa filla Sister Ping quere ir buscalo, para iso terase que enfrontar coa oposición da súa nai e de Jack, un pirata que non cre que as mulleres poidan ser capitás dun barco pirata. Unha obra con perspectiva de xénero escrita polo propio grupo e baseada na lenda do Pirata Barbarroja.
Unha compañía de teatro retirada volve aos escenarios para representar unha adaptación de Calígula de Camus. O director da obra, Jesús, soñou que se suicidaba e se reformulaba o sentido da súa existencia. A estrea do espectáculo converterase de súpeto no seu obxectivo vital, o absoluto, a lúa. Pero o seu apetito de unidade e orde non encaixa co mundo nin coa diversidade que existe na súa propia compañía de teatro...
A nosa historia ten lugar nalgunha cidade española da costa mediterránea, nun período aproximado de oito anos, durante a crise económica do 2008. Aina Lóguez Amat, a protagonista, emprenderá unha extenuante travesía de soidades, reproches e vulnerabilidade, atendendo soa o coidado dos seus fillos xemelgos e da súa nai, mentres vive unha batalla xurídica demoledora. Só o respaldo de Patricia Palau, a súa avogada de oficio, e o alento da súa nai, Empar Amat, axudaranlle a enfrontar este duro proceso.
Por medio das aventuras desta nena que camiña de rúa en rúa coa súa caixiña de mistos, onde pasa a noite, analízanse a pobreza infantil e a orfandade pero cunha mensaxe positiva sobre o poder do cambio. Esta obra forma parte dun proxecto máis amplo no que se presenta tamén unha serie en formato dixital, de seis capítulos, financiada polo Fondo de proxectos culturais Xacobeo 21.
No mundo hai linguas de todo tipo e tamaño. Unhas máis falangueiras, outras máis longas, algunhas tan enormes que enchen a boca, outras tan morniñas que non dan dito nada, e algunhas tan afiadas que mesmo parece que aguilloan ao falar.
E entre todas elas está a nosa, a galega.Con A parábola do angazo queremos sacar a lingua a pacer. Imos botar unha ollada ao noso pasado, para poder ter outra perspectiva do noso presente e mesmo mirar de esguello ao que haberá no futuro.
