Teatro

Galego
Taxonomy Imagen png: 

Tabú

A apariencia coma posibilidade de futuro.
Agosto de 2020. Atopámonos no centro de Allariz, concretamente no cruce entre as rúas da Cruz e Fonteiriña. Ante nós, unha rechamante fotografía, datada de 1925 e con autoría de Manuel Riesco. Nela un conxunto de mulleres, vestidas coas camisolas de dous equipos de fútbol: o Arnoya de Allariz e o Celanova, con actitude desafiante e seria, e recollidos estilo belle époque, baixo o título “Equipo de fútbol feminino no vello campo de Vilanova”.

Galego

A farsa das zocas

A farsa das zocas (1948), unha proposta teatral innovadora A farsa das zocas, escrita por Ricardo Carvalho Calero en 1948, está inspirada nun conto popular recollido en San Sadurniño. Con este material, o noso polifacético escritor estruturou unha obra teatral en dous actos que, malia a súa temática propia da tradición narrativa popular e oral, resulta moi innovadora na súa concepción escénica. É así non só pola forma de integrar os espectadores no teatro, senón tamén pola forma de se relacionaren os personaxes entre si.

Galego

Na casa

Unhas poucas casas poden ser unha aldea, moitas casas poden ser unha cidade. A nosa casa naceu nunha aldea que agora é unha cidade. Ahí está a nosa casa arrodeada de outras casas. É de madeira ten xardín e dálle moito o sol. Antes non tiñamos veciños pero pouco a pouco foron chegando Hortensia a florista, que ten unha casa que ule moi ben, Telmo o veciño equilibrista, Arabela que é cantante de ópera, o señor Antón que é un vello mariñeiro… e a nosa amiga Rita a gata de Marcelina, que ven de visita a hora da merenda.

Galego

Dormidos

O sábado 26 de marzo ás 19:30h no auditorio de San Miguel de Oia, o grupo de teatro amateur Arte Pingüe Teatro dirixido por Jose Mejuto, representará a súa obra ‘Dormidos’. Unha peza de teatro surrealista no código comedia ao estilo do teatro de Bertold Bratch.

Galego

Castelvines e Monteses. Os amantes de Verona según Lope de Vega

Castelvines e Monteses é unha festa do teatro. É pór o verso de Lope, a historia de Bandello , o xogo da versión de Rojas Zorrilla, o voo de Shakespeare e a acidez de Quevedo ao servizo dun espectáculo cheo de humor, xogo, música, maxia, clown e baile.

Lope de Vega e William Shakespeare partiron das mesmas fontes e escribiron Castelvines e Monteses e Romeo e Xulieta na mesma época, finais do século XVI. A diferenza de Shakespeare, Lope escribe unha comedia coa historia dos amantes de Verona.

Galego

Conexións Có(s)micas

Conexións Có(s)mica enlaza premisas que non se conectarían en ningún outro cerebro.... ata que chega Diana!

Gayoso e Madonna? Benetton e o Entroido en Cabo de Cruz? A transcendencia e os chocapics?

Unha hora de humor absurdo onde non faltan referencias á vida cotiá, feito coa enerxía dunha muller brava nada á beira do mar.

Galego

El abrazo

Unha muller, Rosa, e un home, Juan, ambos de avanzada idade e antigos amantes, reencóntranse e abrázanse despois de case unha vida, na que o desexo do fillo que nunca tiveron, segue vivo. Ese mesmo día, un home aparece feliz na porta de Rosa. É real ou un soño imposible?

Galego

Macbeth

Amparado nas enganosas profecías das Irmás Fatídicas, Macbeth decide asasinar o seu rei e tomar a coroa. Consciente do horror ao que se entrega, forxa o seu terrible destino e déixase posuír polo mal que nace da ansia de poder, créndose invencible e eterno.

Galego

Xeración C

E ti… onde estarías se mañá rematara o mundo?

As etiquetas ás que nos adherimos ou que nos impoñen dende que nacemos son aquelas que nos fan sentir parte de algo. Que pasa cando rompemos as etiquetas e nos saímos do paradigma establecido?

A nosa xeración expón as luces e as sombras dun grupo diverso que se xunta para dar un salto de fé no momento exacto no que se sinte preparado para facelo.

É tan importante saltar como descubrir que hai se nos adentramos no baleiro. Saltar ás veces semella caer no baleiro, mais ofréceche a oportunidade de saber quen és realmente.

Galego

Tras os viveiros

Na década dos 60, logo duns días exercendo de visitador farmacéutico pola contorna de Guadalaxara, Florencio D. Gurriarán chega a casa canso, cheo de sede e cargado co seu maletín de visitador Ante a presenza inesperada dos espectadores describe o seu día a día de axente comercial pola rexión véndose a si mesmo como unha especie de Ulises. Pouco a pouco, axudándose dos elementos que leva no maletín e embargado pola saudade, van aflorando as lembranzas do seu Córgomo natal, a guerra, a chegada ao seu país de acollida e algúns momentos festivos.

Galego

Páxinas

Subscribirse a RSS - Teatro