Proxección audiovisual

Curtas da autora arxentina María Luisa Bemberg, postas en relación con outras coetáneas pola programadora Lucía Salas, quen presentará a sesión. Máis información na web da filmoteca.

Un mozo delincuente sae de Marsella despois de roubar un coche e polo camiño asasina un policía. Fuxindo do acoso policial chega a París, onde permanece á marxe da lei e reanuda unha relación cunha antiga amiga, que dubida se delatalo ou non...

Maloin apenas advirte o mundo que o rodea e acaba por aceptar o lento e inevitable deterioro da súa existencia, así como a súa profunda soidade. Tras ser testemuña dun asasinato a súa vida dá un xiro radical e comeza a enfrontarse a cuestións relativas á moral, o pecado e o castigo.

Proxección dunha curta documental dirixida por Adriana Páramo con Iria Pinheiro, sobre a violencia obstétrica . É unha peza de teatro documental construida sobre a memoria e a experiencia persoal da actriz Iria Pinheiro como muller, como nai e como vítima da violencia obstétrica. Trátase ademais dunna obra autobiográfica e con carácter testimonial, pois a voz en primeira persoa da actriz é tamén o testimonio directo de alguén que viviu os sucesos e acontecementos reais que se contan en escea.

Visionado e posterior charla-coloquio . 

O Museo Arqueolóxico de Ourense retoma brevemente as proxeccións de cine, coa colaboración do Cineclub Padre Feijoó, na Casa da Cultura (rúa Concello 11, Ourense): 

- Proxección do curto “O camiño de Cova Eirós”. A presentación e coloquio estará a cargo de Arturo de Lombera Hermida, profesor de Prehistoria da Universidade de Oviedo e director das escavacións de Cova Eirós.

- Proxección do curto “Jesús Carrera: O vermello de Hondarribia”.

Inspirada na suposta historia do cabalo que protagonizou en Turín o filósofo Friedrich Nietzsche. O 3 de xaneiro de 1889, Nietzsche presenciou na rúa o maltrato dun cabalo que se negaba a moverse. O filósofo alemán aperta o animal e chora ata perder a conciencia. Lévano ao seu cuarto, onde pronuncia as derradeiras palabras: “Mutter, ich bin dumm” (Madre, son parvo) e logo volve a un silencio de dez anos, os últimos da súa vida. Tarr, mestre da posta en escena e analista da condición humana, dálle a volta ao relato e céntrase no destino do cabalo.

Yamamoto, un profesor de psicoloxía na universidade, e a súa muller, Fumiko, teñen dous fillos, un deles, Yudo, sofre un tipo de parálise. Por este motivo, Yamamoto e a súa muller, deciden usar todo o seu diñeiro para crear unha escola onde nenos con necesidades especiais parecidas poidan conseguir o amor e o coidado suficiente para facer crecer a súa confianza en si mesmos. Baseada nunha historia real, trátase da única película que na altura tratou os problemas dos nenos con necesidades especiais.

Sugimoto Saheita, un prominente terratenente rural cunha longa e prestixiosa liñaxe familiar, vive a súa vida como unha figura dunha canción do folclore xaponés, Ohara Shosuke-san: levántase tarde, bebe pola mañá e é descoidado co diñeiro. Mr.

Un grupo de nenos sobrevive como pode no Xapón da posguerra a través do mercado negro. Cando se atopan cun soldado expatriado que vaga polo país, deciden unirse a el, co obxectivo de chegar a unha escola especial para orfos do conflito. O primeiro filme independente de Shimizu tras a súa marcha da Shochiku permitiulle facer unha fita de corte neorrealista na que non agocha ningunha das dificultadas que atravesaba a súa patria nesa altura.

Guillermo Fernández-Zúñiga foi un pioneiro do cinema científico en España e membro do equipo de difusión audiovisual da República durante a Guerra Civil española. A pesar de ter unha gran importancia histórica, moita da súa obra perdeuse ao longo dos anos. Tal é o caso de La flor de Irupé, película que este iniciou no exilio en Bos Aires, pero que nunca chegou a completar.