Cienfuegos 1913 (Margarita Ledo, Belkis Vega, 2008, 8 min)
Este documental con vontade experimental está abordado como un exercicio de correspondencia que comeza cando a directora galega lle pide á cubana que filme a cidade natal de súa nai. Vega responde cun retrato que incorpora imaxes actuais e antigas de Cienfuegos. Na segunda parte da peza, Ledo realiza unha exploración da súa casa familiar, na Terra Cha.
Logo de once anos fóra, Adriana regresa a Galicia para enfrontarse ao baleiro que deixa a morte da súa tía. Instálase na súa casa, un lugar cheo de recordos, e comeza a gravar o seu día a día. Alí sente, por primeira vez, o desexo de ser nai e decide emprender, en solitario, o camiño cara á maternidade. Nesta viaxe íntima, Adriana reconstrúese, dando forma a un novo lar.
A cicatriz branca (Margarita Ledo, 2012, 92 min)
1977 (Peque Varela, 2007, 8 min)
Unha pequena cidade, un nó que medra e unha meniña na procura da súa identidade. Animación de autora, unha narración con doses autobiográficas para unha curta realizada como proxecto de graduación para a Universidade de Westminster chea de talento, uso simbólico do son e achados visuais capaz de percorrer medio mundo e visitar festivais como Sundance, Clermont-Ferrand, Indielisboa, Gijón e Bafici.
Gato encerrado (Peque Varela, 2010, 12 min)
O máis semellante a unha viaxe no tempo. A historia dos emigrantes de Porriño en Bos Aires a finais dos anos 1920. Filme epistolar para tender pontes entre ambos os lados do Atlántico.
Dixitalización 4K a 18fps realizada a partir dos materiais en 35mm conservados na Filmoteca de Galicia e financiada pola Unión Europea, a través do Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional (FEDER), como parte da resposta da Unión Europea á pandemia da COVID-19.
Unha parella, dous momentos. Un baile continuo de separación e reencontro. Dúas historias entretecidas.
1918, Castelao deixa a súa praza de funcionario en Pontevedra para traballar como médico en Rianxo durante a gripe española. Un heroe para o pobo, pero un home ausente para a súa muller, Virxinia.
Bowery NY (Tini de Andrés, 1972, 3 min)
Película realizada sobre a cidade de Nova Iorque, concretamente no barrio de Bowery. Unha sinfonía da cidade moi curiosa na que hai dous modos de entendela. Por un lado a cineasta é consciente do retrato crítico da cidade desde o chan ao ceo, desmontando o soño americano. E a outra perspectiva é que está feita ao azar cunha virtuosa montaxe de cámara, deixándose levar polas pulsións do subconsciente. Independentemente das súas intencións, atopámonos diante dunha obra mestra. (Proxecto Socheo)
O fracaso dunha granxa colectiva durante uns cantos días dun chuvioso outono. Os soños, intrigas e traizóns que se dan na cooperativa, observados desde a perspectiva de distintos personaxes nunha película chea de sarcasmo e humor negro apocalíptico. Un relato fascinante presidido por un título elocuente (non en van significa xenialidade diabólica e irónica).
O fracaso dunha granxa colectiva durante uns cantos días dun chuvioso outono. Os soños, intrigas e traizóns que se dan na cooperativa, observados desde a perspectiva de distintos personaxes nunha película chea de sarcasmo e humor negro apocalíptico. Un relato fascinante presidido por un título elocuente (non en van significa xenialidade diabólica e irónica).
“O 28 de novembro de 2023 conducín desde a miña casa en Pine Flat, California, cruzando a montaña Great Western Divide, ata a parte alta do río Kern. Fun filmar unha árbore. As follas eran de cor laranxa. En poucos minutos comezaron a suceder cousas que non planeara. Pensei: "Merda". Nos últimos anos, varios incendios forestais arrasaron esta zona. O que estaba a suceder debíase a iso. Empecei a gravar. E entón atacáronme desde o aire. Xogos de guerra.
