CINE FORUM COLEXIOS MAIORES DE SANTIAGO: Longametraxes dirixidas por mulleres.
Visionado e análise de 4 longametraxes dirixidas por mulleres.
Actividade formativa que combina o cinema coa reflexión crítica.
O primeiro ciclo que teremos este ano, será de cine Colombiano, en colaboración coa Embaixada de Colombia en España.
Este Xóves día 9 ás 20:00 no Auditorio da Illa de Arousa, proxectaremos o filme JERICÓ, EL INFINITO VUELO DE LOS DIAS.
A través dun itinerario sensible e musical tecécense encontros e conversas entre as mulleres de Jericó, en Antiquia, Colombia, de diferentes idades e condicións sociais. Unha a unha vanse revelando as súas historias de vida, os seus espazos interiores, o seu sentido do humor e a súa sabedoría.
Para esta noite de Halloween, no Cine Clube Tui, temos unha película de zombis xaponesa, na que nada é como parece. Unha producción de terror de baixo orzamento convírtese nun verdadeiro inferno cando zombies reais irrumpen na rodaxe. Ou alomenos eso parece. Nesta intelixente cinta sobre cinema no cinema, tras un disfraz de película de serie B escóndese un canto á paixón da xente que intenta facer cine contra toda adversidade, quen non compromete a visión artística sen importar o valor que os demáis lle dean ó producto final. Todo iso, con zombis e unha boa dose de horror e risas.
One Cut of the Dead é unha película de zombis, como nunca viches. Para esta sesión de Halloween do cine-clube decidimos optar polos zombis xaponeses máis aloucados, nunha cinta na que a grabación dunha película de terror convírtese nunha pesadilla verdadeira. Unha divertidísima ficción na que todo o que sucede pretende enganarte, unha intelixente comedia disfrazada de película de horror de serie B, que despóis dunha primeira media hora predecible, vólvese do revés e non deixa de sorprender.
Entrada xeral de 4,5€ , Entrada para socios de 2€.
Proxección inaugural do Cine Club Tui, entrada de balde ata completar aforo.
Un clásico de Woody Allen. A fantástica historia da personaxe dunha película da era dourada de hollywood, que sae da pantalla tras enamorarse dunha Mia Farrow do mundo real, en medio da grande depresión Americana, serve para falar da nosa relación coa grande ilusión do cine e a nosa necesidade de vivir, por un par de horas, no mundo imaxinario do cinema.
Unha película perfecta para arrancar o noso proxecto de Cine Club.
Proxección do documental Ramón Otero Pedrayo, dereito á Paisaxe.
Actividade aberta a todo o público.
António e Jota regresan da fronte para se refuxiaren nunhas termas romanas, nas que homes de diversas idades e condicións se atopan para se relaxaren xuntos. Os efluvios do lugar semellan infundir ánimo a quen os respiran, atrevéndose a realizar confesións persoais que doutra maneira quedarían en segredo.
Presentación e coloquio.
Los mutantes. Unha palabra negra racha un fondo branco. Unha luz proxecta a silueta duns mozos contra a parede sucia. O rostro dun mozo ilumínase en metade dunha sala de cine. Unha imaxe fantasmagórica devólvenos a un momento que xa nunca volverá. Los mutantes propón unha viaxe a través dun tempo impreciso – poderían ser varios anos ou quizais un só día – no que un grupo de mozos tratará de atopar unha nova familia. A que outra cousa se debería aspirar nun lugar onde se constrúe o pensamento?
Unha antiga asasina de elite, coñecida comunmente como a Noiva, esperta dun coma de catro anos logo de que o seu antigo xefe e amante, Bill, lle pegase un tiro na cabeza, estando embarazada, no día da súa voda. Decide dar caza ao que fora o seu mentor e aos catro membros do Escuadrón Asasino Víbora Letal que o asistiron no día da matanza.
Proxección en 35mm con nova copia da montaxe íntegra do director de 2025.
Los galgos. Lucas, Jorge e Rafa son tres amigos inseparables desde a infancia que pasan unha fin de semana no campo. Despois dunha longa noite de bebedeira, cando chega o novo día, agarran catro galgos e saen cazar.
Mañana vendrá la bala. A moza fálalle ao mozo sobre o seu medo ao suicidio e logo ri. Tamén lle di que o quere. A moza e o mozo botan a correr como se a única saída posible fose perderse na noite –entre as árbores, as lousas, os karaokes– e non volver á casa nunca máis.
