Rede galega de teatros e auditorios

Na procura da canción perdida é o primeiro espectáculo infantil de Producións Dispersas. O protagonista da historia ten un problema moi grave. Perdeu unha das cousas máis importantes para a súa vida: a súa canción de ir durmir. Comeza así unha viaxe tola e surrealista polo mundo enteiro. Coa axuda dunha chea de aparatos tolos e a inestimable colaboración das nenas e nenos do público que se converterán tamén en actores e actrices do espectáculo,  chegará a bo porto esta aventura.

Autor, director e actor: Diego Freire

YE-YÉ é o último espectáculo musical do virtuoso violinista Jorge Guillén, coñecido nos escenarios como Strad o violinista rebelde. O show, de 90 minutos de duración, é unha homenaxe aos éxitos do pop e rock dos anos 70, 80 e 90, cunha gran interacción co público.

COA CABEZA NAS NUBES é un espectáculo multidisciplinar que combina teatro físico, danza e clown para público familiar. En escena, dous personaxes conviven no mesmo espazo. Un deles, afogado polo traballo, tenta sobrevivir baixo unha morea de papeis. As tarefas non deixan de acumularse... non dá feito con todo o que hai que facer!

A súa compañeira, en vez de botarlle unha man, interrompe constantemente e só pensa en xogar. Será posible que non atope tempo para xogar con ela? Un pouquiño? Un instante sequera?

Este é un espectáculo indicado para toda a familia. Tanto nenos como non tan nenos desfrutarán deste espectáculo cheo de colorido e ilusión. Cunha mezcla de maxia e sombras chinescas Ian e Elisa farán que os nenos se sumerxan nun mundo imaxinario onde nada en imposible.

Na procura da canción perdida é o primeiro espectáculo infantil de Producións Dispersas. O protagonista da historia ten un problema moi grave. Perdeu unha das cousas máis importantes para a súa vida: a súa canción de ir durmir. Comeza así unha viaxe tola e surrealista polo mundo enteiro. Coa axuda dunha chea de aparatos tolos e a inestimable colaboración das nenas e nenos do público que se converterán tamén en actores e actrices do espectáculo,  chegará a bo porto esta aventura.

Autor, director e actor: Diego Freire

BenQuerer é unha peza íntima que conecta co cotián, co día a día, e cos nosos procesos de adaptación ante os cambios. Non fala da felicidade permanente, nin de estar sempre ben, fala de aceptar os momentos nos que o corpo di basta, de coidarse e de aprender a poñer límites. Nun mundo de constante cambio, nun sistema que premia producir, avanzar, continuar... podemos permitirnos parar? Podemos mostrarnos vulnerables, sen medo ao xuízo ou a ser vistas como fráxiles?

Vacacións en Ornanda é o último traballo discográfico de Momboi. Nel, a banda colle a tenrura por bandeira e transita pola beleza dos lugares comúns ao compás de medios tempos e pasaxes melódicas. En total, 12 cancións que a banda compartiu xa nos seus directos, que gravaron no estudo de MaySound Producións con Ángel Morandeira e masterizaron con Cem Oral en Berlín. “As letras e a música deste disco buscan conectar co medio natural e co noso lado máis humano”.

Ela e el foron parella.

Foron deses amores inesquecibles que marcan un antes e un despois na vida, porque todo póñeno patas para arriba, revísano, sacódeno, desmóntano e vólveno a armar.

Logo de tanto tempo separados, talvez hoxe sexa o día xusto para volver atoparse por primeira vez.

Unha historia para saír do teatro con bo sabor no corpo, con gusto, alegría e esperanza. Unha historia para falar e reflexionar sobre iso que chamamos amor.

Porque existen outros amores, necesitamos outras historias.

Proxecto no que pretende homenaxear ás mulleres que nos anos 40 irromperon no mundo do Jazz no que ata o momento tiñan un papel irrelevante, sendo os solistas masculinos os auténticos protagonistas (a muller adoitaba perfumarse con xasmín para entrar nas salas da época). A chegada de Ella Fitgerald, Billie Holiday, Sarah Vaughan e Dinah Washington, aínda vindo da sociedade máis marxinal cambiou o mundo da muller e do Jazz para sempre.

No mundo dos malabares, todo segue un patrón, unha orde, un ciclo perfecto que garante que as bólas non caian, que as mazas tracen o seu camiño no aire e que os diábolos viren sen fin. Pero, que pasa cando tres malabaristas queren levar a batuta ao mesmo tempo? En Sen Patróns, non hai quen mande, só mans que compiten e obxectos que voan sobre as súas cabezas nun aparente caos divertido e fascinante.