Un neno medra nunha pequena aldea rodeada de paxaros, de flores de camomila e de tres mulleres, tres xeracións: a nai, a avoa e a tía. As tres nais de Jordi, o neno.
Catro intérpretes ao servizo dunha historia que trata a maternidade e a morte, pero sobre todo a vida. Un relato sobre a perda da nai na infancia, onde as dificultades e o humor conviven con toda naturalidade. Unha historia de amor, aventuras, superación e zapatillas voadoras.
Unha reivindicación de todos eses momentos que, pasando desapercibidos, son, non obstante, as puntadas que conforman o bordado da nosa vida.
É unha peza de autoficción na que a personaxe da escritora busca descubrir a súa identidade como muller e como creadora nunha crise creativa. A través dos recordos do pasado de cando era nena, descobre que a súa avoa, que era modista, foi para ela un verdadeiro modelo feminista.
Autoría: Nerea Brey
Dirección: Clara Gayo
Adaptación: Clara Gayo
Finais do século XVI. Tres náufragos á deriva vagan rumbo ao Novo Mundo: o capitán Galán anhela a gloria, o mariño Fulano persegue o ouro, o misioneiro frei Pío busca almas para a fe. E mentres, dous cronistas anotan as súas peripecias e desventuras en alta mar e en costas descoñecidas para descubrir que nada é como parece. Unha comedia en verso con música en directo e ritmo desenfreado, baseada nas crónicas das Indias.
Go Home conta a historia de David, un fanático do turismo que xa experimentou todo tipo de aventuras que as axencias lle podían ofrecer. Todas menos unha: unha viaxe sorpresa, a cegas, na que non sabe o que lle vai acontecer. A peripecia levarao a facer noite no Cebreiro, comezando unha aventura na que David gozará de emocións intensas, tales como a dúbida, o medo e a sorpresa.
Que pode agocharse tras un castelo escuro perdido no medio das montañas...? Quizais algo que non quere ser descuberto ou quizais algo que espera que o descubran... A Dra. Mon Champignom e o Dr. Pe Arrepío veranse inmersos nunha nova aventura aterradora nas entrañas dun castelo onde nada é o que parece...
Ghazafelhos parte dun clásico como Fankenstein para profundizar nas diferencias que, as veces, nos fan sentir mal...
Guión e dirección: Pepablo Patinho
Nunha aldea nun lugar remoto, hai unha parella que deixou o teatro (despois dunha crise creativa) para emprender, con toda a ilusión, o seu proxecto de vida: construír unha casa ecolóxica, feita coas súas propias mans. A súa gran creación. E así pasan trinta anos, toda unha vida traballando, lonxe do mundo, nun tempo sen final.
Entre o surrealismo e o absurdo, a peza pretende ser unha reflexión metafórica sobre o fracaso, a crise climática e ecolóxica, a inxustiza do sistema inmobiliario, o amor, o teatro e a estupidez humana na sociedade contemporánea.
Berenguela vive nunha residencia, pero quere volver á súa casa da aldea. Alí coñece a Aurora, que ten unha imaxinación sen límites, e a Tomás, sempre calado e pensativo. Berenguela propón unha revolta e volverse salvaxes e perigosas, pero Aurora suxire que fagan no teatro o que non lles deixan facer na realidade: ser libre e cambiar o mundo, ou, polo menos, o seu mundo.
Os tres anciáns escollerán para representar a obra de Manuel María Aventuras e desventuras dunha espiña de toxo chamada Berenguela, onde cadaquén escolle o personaxe que quere representar.
O humilde piso de Rosa, nun vello edificio no corazón dun barrio popular dunha vila obreira, é o refuxio acolledor dunha tribo de catro mulleres maiores organizadas. Rosa (que se atopa nunha cadeira de rodas) e as súas compañeiras, Ana, Marga e Susana, son operarias xubiladas da industria téxtil, e están decididas a preservar a súa independencia. Cando a filla de Rosa, Vitoria, propón trasladala a unha institución médica e vender o apartamento, comeza unha loita entre dúas visións do ben envellecer.
Ela e el foron parella.
Foron deses amores inesquecibles que marcan un antes e un despois na vida, porque todo póñeno patas para arriba, revísano, sacódeno, desmóntano e vólveno a armar.
Logo de tanto tempo separados, talvez hoxe sexa o día xusto para volver atoparse por primeira vez.
Unha historia para saír do teatro con bo sabor no corpo, con gusto, alegría e esperanza. Unha historia para falar e reflexionar sobre iso que chamamos amor.
Porque existen outros amores, necesitamos outras historias.
No século XVI, unha pequena comunidade de monxas á beira do Miño vese ameazada pola cobiza da xerarquía eclesiástica. Os señores da Igrexa, para rematar coa resistencia das freiras non dubidan en difamalas e ameazadas por todos os medios, dende o tribunal da Inquisición á violencia das mesnadas señoriais.
