Divulgación

O principal obxectivo da exposición é amosar e facer chegar ao público a intervención de conservación realizada polo museo sobre o fondo documental da agrupación cultural Abrente ao longo dos últimos anos. Este fondo  foi depositado e arquivado no Museo Etnolóxico en 1986, unha vez disolvida a agrupación. É un arquivo de consulta frecuente, e inclúe documentación administrativa, recortes de xornais, fotografías, folletos, follas voandeiras, manuscritos, actas, recibos e libros de contas.

Exposición que se poderá visitar no vestíbulo da Biblioteca no seu horario habitual de apertura, onde a través de diferentes paneis reivindícase a existencia e a oficialidade das seleccións galegas en distintos deportes. 

Con carácter informativo e didáctico, a mostra divídese en 15 paneis explicativos que percorren a vida e a obra de Florencio Delgado Gurriarán, así como unha selección de obxectos persoais do autor, cedidos pola familia para esta exposición. Os paneis repasan a traxectoria vital e biográfica do autor homenaxeado, permitíndolle ao espectador asistir a unha rápida viaxe, rigorosa e amena, para comprender quen foi, que nos deixou e que implica a figura de Florencio Manuel Delgado Gurriarán.

A Exposición poderease visitar no horario habitual da Biblioteca no seu segundo andar. 

Nesta exposición sobre o entroido poden verse algúns traxes auténticos dos Cigarróns de Verín e tamén ao protagonista da lenda que reviviu fai poucos anos no pobo de Rebordondo (Cualedro), o Castrón Meco que é a primeira vez que sae da súa aldea para participar nunha exposición.

Actividade para nenos e nenas de 8 a 12 anos.

Duración da actividade: 1 hora e media.

Esta actividade converterá aos/ás participantes en detectives que terán que buscar unha mensaxe oculta pola biblioteca que servirá para resolver un misterio. Para isto realizarán unha visita guiada a sala infantil a través dunha dinámica lúdica e sinalarán nun plano as diferentes zonas que a compoñen. Farán tamén de bibliotecarios/as realizando labores propias destes/as profesionais a través de xogos que lles permitan entender o funcionamento da procura e o préstamo de libros.

A exposición trata de dar a coñecer os obxectos pertencentes ao legado da familia de Emilia Pardo Bazán por medio dunha singular intervención arquitectónica instalada na sala dedicada á pintura de finais do século XIX e principios do século XX do Museo de Belas Artes da Coruña. A mostra complétase con outros fondos da propia colección do Museo que permiten recrear o que foi a vida coruñesa da época da célebre escritora e os ambientes e personaxes que tiñan relación con Dona Emilia.

Manuel Collado, investigador e director do laboratorio de Células Madre en Cáncer y Envejecimiento (IDIS-SERGAS), pronunciará a conferencia En busca da fonte da eterna xuventude. A busca da fonte da eterna xuventude é unha quimera que acompañou á humanidade dende os seus inicios. O desexo humano de retardar o paso do tempo e manter o vigor da mocidade orixinou multitude de mitos e lendas.

Foron dúas irmás xemelgas e primeiras mulleres en estudar nunha universidade galega, licenciándose en medicina en 1919. Jimena obtivo ademais o premio extraordinario da licenciatura e viaxou por toda Europa para contemplar a súa formación. Elisa e Jimena estudaron no instituto de Lugo, falban francés, alemán e italiano, e toda a súa formación estivo chea de notas excepcionais, para logo elixir a carreira de medicina en Santiago de Compostela. 

Poeta, xornalista, correspondente de guerra, actriz, enfermeira, escritora... todo isto e moito máis foi Sofía Casanova na súa longa vida. Unha muller que falaba oito linguas e que a través das súas crónicas para xornais como o ABC permitiunos saber das guerras mundiais ou da Revolución Rusa, ademais de entrevistar personaxes como Marie Curie ou Lev Trotski. 

Foron unhas mestras galegas que protagonizaron o primeiro casamento entre mulleres o 8 de xuño de 1901 na Coruña. Para poder realizar esta unión Elisa tivo que adoptar unha identidade masculina e así enganar o párroco que debía oficiar o casamento. Naquel momento, a unión entre persoas do mesmo sexo estaba prohibida e perseguida pola lei. Cando se descubriu a súa identidade perderon o seu emprego e tiveron que fuxir, primeiro a Portugal e logo á Arxentina, para vivir unha vida chea de penurias, aventuras, xuízos e mesmo cárcere; nada disto puido co amor que estas mulleres sentían.