Elenco: María de Dueñas; Victor Colmenero, Alvaro Chior e Manu Lago
MOCAP É UNHA PEZA DE DANZA EN DUAS PARTES NA QUE SE EXPLORA A IDEA DE AUSENCIA DE CORPOS TANXIBLES, EN CONTRAPOSICIÓN AO AUMENTO DE IMAXES DIXITAIS QUE OS SUSTITUEN.
Creación e interpretación: Aina Pascual, Catalina Carrasco, Gaspar Morey
MIRAMIRÓ é UNHA VIAXE Ao COSMOS DA MAN DE JOAN MIRÓ
Unha coprodución do Teatre Principal de Palma e Baal coa colaboración de Successió Mirou e a Fundación Joan E Pilar Miró na elaboración de talleres.
É unha proposta de danza familiar, que pola súa orixinalidade, polo seu labor pedagóxico e, pola súa boa factura, esperamos que encaixe na programación infantil da rede de teatros galega.
Amaro é un vello lobo de mar que un día, vendo como os ecosistemas mariños etán sufrindo unha verdadeira devastación, decide aportar o seu gran de area no coidado do que durante unha gran parte da súa vida foi a súa casa... o mar.
Miña terra, meu lar é un alegato cara ó coidado do noso partindo dun enfoque local e viaxando cara unha perspectiva global.
A regra dos tres "R", o ciclo da auga, o calentamento global, ... serán algún dos contidos abordados dende unha perspectiva lúdica
O cómico galego Miguel Lago fai repaso dos momentos máis tronchantes dos seus tres últimos espectáculos neste recopilatorio que fai as delicias dos fans dos monólogos.
Elenco: Fran Campos
Na sociedade dos “talent show”, que estimula a competitividade desde idades temperás coma “modus operandi” está mal visto ser un perdedor. Ninguén nos educa para asumir a derrota, o que xera en nós un mecanismo de defensa que nos impide recoñecer os nosos erros e limitacións.
Elenco artístico de Elefante Elegante:
Gonçalo Guerreiro e María Torres
Qué acontería se de súpeto deixase de chover? Non durante un mes, un verán ou un ano, senón para sempre? Esta é a pregunta que se fai o espectáculo de teatro xestual, con danza, manipulación de obxectos e monicreques. Os seus efectos cómicos, plásticos e poéticos advirten, divirten e fascinan.
O destino, a voz da conciencia, a intuición, o chimpo creativo.
Anxo ou demo, o susurro da voz interior que detén ou empurra.
Significado que podemos interpretar pero non comprender
Ialma, animal interior: profundo, fatal, opaco
Presencia oculta, imprevisible, que determina actos e decisións que non podemos explicar racionalmente.
Ás veces escondido e ás veces dous pasos por diante.
Ocúpanos, acompáñanos, céganos, impúlsanos.
Entra, aínda que pechemos a porta.
Sobre un texto propio, Antón Reixa, interpreta a un paciente dunha institución mental que recibe aos convidados nunha sesión de “portas abertas”. O texto, en clave satírica e na máis pura tradición do “teatro do absurdo” glosa o chamado estado de “melancoholemia”, a carencia de forma de ser.
En Ligazón, a avaricia é un colar que enxoia o espertar do desexo erótico máis primario e animal, pero sobre todo é un inmenso e brutal berro de reafirmación da propiedade da muller sobre o seu propio corpo. A confabulación da Raposa e a Venteira non será quen de afogar a ansia de emancipación dunha moza cos seus obxectivos perfectamente trazados. A noite, a lúa, os cans, delinean un pacto de sangue que conducirá á morte, máis tamén á liberdade.
Elenco: Fernando Dacosta, Elena Seijo, Fran Lareu, Sabela Gago e Fina Calleja.
"…, e porque vexo nos vosos ollos, señor Sochantre, tanta sorpresa como medo, quero asegurarvos de que toda esta compañía, aínda que sexa de réprobos, pantasmas, aforcados e sombras, é un batallón de xente pacífica.”
