Teatro

Unha oficina escangallada, a casa dunha parella, un bar e un consultorio médico. Diferentes sitios que se alternan nun mesmo espazo conxugando a vida de cinco personaxes. Úneos a soidade, a incomprensión e a necesidade de amar.
Cinco vidas, cinco desexos de amar, cinco persoas incapaces.
Ficha artística
Texto e dirección: Claudio Tolcachir
Reparto: Natalia Verbeke, Carmen Ruiz, Carlos Blanco, Nuria Herrero e Gerardo Otero
Escenografía e vestiario: Almudena Bautista
Iluminación: Ion Anibal López
Deseño espacial: Claudio Tolcachir

Teño algo importante que dicir pero aínda non sei o que é
Esta frase sitúase como punto de partida da nova creación da compañía Elahood. Unha proposta de danzas urbanas baixo unha mirada de creación contemporánea. 
NÓ convida ao público nunha viaxe onírica, estirando e deformando o significado do que é importante. 
O espectáculo conta coa estética máis característica da compañía, unha danza precisa, limpa e extremadamente coordinada. 
 
Ficha artística
Dirección: Sabela Domínguez, Julia Laport e Kenrick Sandy

Helena é unha doutora de prestixio internacional que regresa á vila natal para comezar unha nova etapa xunto ao seu compañeiro. Embarazada de cinco meses, afronta o seu novo estado coa ilusión por un novo proxecto profesional co balneario que ela mesma deseñou e que se presenta como un alternativa turística sostible e saudable.
A inesperada contaminación das augas da zona e a súa loita por preservar a saúde da poboación fronte aos intereses económicos van colocala no punto de mira da veciñanza, que ve como se pon en risco a prosperidade para toda a comunidade.

Galicia, Fragas do Eume, principios do SXX. Nun claro deste bosque, os aldeáns celebran as FESTAS DE PITÓN. Hai tempo, unha gran serpe arrasaba rabaños, levándose por diante pastores e a todo ser vivo. Pero Febo baixou das montañas, e nun encontro brutal, matou a Pitón, o que desatou a alegría dos aldeáns, e provocou a envexa de Cupido durante a gran festa que nos ocupará toda a peza. A partir deste suceso, amores, envexas, celos, agravios, triunfos e desvelos daranse cita neste bosque, onde triunfará o pobo unido loitando contra a adversidade. 

Pinocchio vive aventuras fantásticas. Arríscase, atrévese, equivócase. Sempre lle vai mal, sempre se salva. Con humor, teatro de obxectos, a cálida voz narradora de Alberto San Juan e unha banda sonora orixinal, a compañía ítalo-holandesa Canti Vaganti recupera o conto cru e cómico de Carlo Collodi, e cóntanos a historia dun ser diferente que aterra nunha sociedade chea de perigos. A través de experiencias extraordinarias e o encontro con personaxes grotescos Pinocchio aprende a ser como os demais. Realmente queremos ser todos iguais?

Unha comedia de segredos matrimoniais. Alicia intúe que o seu marido regresou preocupado despois dun partido de tenis co seu fillo e sospeita que algo non vai como debería. Decidida a armar o crebacabezas, convida o seu fillo e á súa nora, a unha cea. O caos desencadearase mentres Alicia busca a verdade e destaparanse unha serie de confesións maiores das que ninguén esperaba. Disparatada e hilarante, Mentiras Intelixentes exponse: Que necesitamos para ser felices?

É unha proposta escénica de Cristina Moreira que busca desdramatizar os grandes tabús sobre a morte. A morte como algo que forma parte da vida e a necesidade de matar partes de nós para renacer. "Ao final morrinme, e no foi para tanto. Morrín, exhale o meu último suspiro, e xa no respirei máis. No foi para tanto. Lana morte no doeume, doeume lana vinda."

The Great Greta é un espectáculo multidisciplinar que combina danza, humor e circo para levar á escena unha oda á xente rara, que sae dos estereotipos existentes na sociedade actual. As situacións absurdas, a música, os obxectos especialmente coidados da escenografía e unha protagonista peculiar, farán que as aventuras de The Great Greta sorprendan a toda clase de público.
Idade recomendada: >5 anos
Ficha artística
Idea orixinal: Greta Marí
Dirección: Paula Quintas
Axudante de dirección: Arturo Cobas
Reparto: Greta Marí

Un día de verán, entre o 30 de xuño e o 5 de xullo de 2011, o Códice Calixtino é roubado do seu lugar de exhibición no museo da Catedral de Santiago. A partir deste momento, e ata aproximadamente un ano despois que foi recuperado, a peripecia puido ser seguida polas puntuais informacións que ían aparecendo nos diferentes medios de comunicación. Finalmente puidemos saber que Manuel Castiñeiras, electricista e xefe de mantemento da catedral, fora o autor do roubo. E punto. Ata aquí a historia oficial.

O meu fillo só camiña un pouco máis lento é un texto extraordinario e non é unha frase feita. Foi recoñecido con numerosos premios e as postas en escena sucédense dun país a outro. A casa familiar é o espazo diverso no que se dan infinidade de situacións, algunhas graciosas, outras crueis ou conmovedoras e moitas difíciles de clasificar.
Ficha artística
Autor: Ivor Martinić
Dirección e espazo escénico: Fernando Bernués
Axudante de dirección: Vito Rogado