Dende 2003, Bareto explora os límites da cumbia peruana aos que de xeito audaz se incorporaron elementos do ska, do son, merengue, rock e reggae. Con esta combinación conseguiron un premio Grammy en 2012. Herdeiros da música peruana dos sesenta, incorporan sonoridades da música andina xunto a guitarras eléctricas surf para recuperar un rock psicodélico latino que volveu a tomar protagonismo musical na última década.
Niño de Elche é un cantaor, cantante de flamenco, pero non é coñecido por iso. As súas referencias non son Camarón ou Morente, el está máis influído por Bilxa Bargeld, Diamanda Galas o Scott Walker. É un artista multidisciplinar, que combina o xeito flamenco de cantar con toques de artista performático, poeta, improvisador, minimalista, e tamén maneiras de cantautor, algo de rock e electrónica. No seu disco de 2015, Voces del Extremo, compila textos de poetas contemporáneos que pertencen a un novo movemento poético chamado Poesía de la conciencia.
Xarnege é unha palabra gascona que se refire aos pobos de ambos lados da fronteira de Euskadi. Ademais de se expresar na súa propia lingua, a xente de ambos os dous lados comparten características culturais e tamén moitas cancións, para as que as melodías son comúns, pero están interpretadas con instrumentos diferentes e bailadas con diferentes pasos.
A fértil escena musical de raíz en Finlandia medra ben dentro dunha apla rede de creativos músicos, moitos dos cales colaboran simultaneamente en diversos proxectos. Okra Playground é un lugar de encontro para seis especialistas a través dos xéneros traendo icónicos instrumentos tradicionais, como o kantele, con sons electrónicos e percusión étnica global, baixo eléctrico e acordeón contemporáneo.
Cunha grande destreza tocando e unha enerxía entusiasta, The East Pointers están a abanear a vida do folk céltico canadiano e levándoo a unha nova xeración de ouvintes. Koady Chaisson -biólogo, ‘banjista’ e pescador de langostas- e o violinista (e exitoso cantautor) Timoty Chaisson son curmáns e pertencen á máis importante dinastía musical da illa Prince Edward.
Capas inquietantes, tensas e ambientais evolúen cara golpes insistentes con tons percusivos profundos, intensificándose e indo cara a estruturas rítmicas persuasivas onde a electricidade urbana se encontra co espazo pastoral. Black String opera nunha zona sen fronteiras entre a música tradicional coreana e o jazz contemporáneo, explorando elementos improvisatorios de ambos xéneros para atopar novos sons e formas de expresión.
Puerto Candelaria é o lugar real e imaxinario onde vive a banda underground máis innovadora e independente de Colombia. De aí sacn a súa inspiración, liderados polo incansable Sargento Remolacha, a.k.a. director e tecladista Juan Valencia.
Despois de 16 anos, Puerto Candelaria evolucionou desde os seus comezos no jazz colombiano ao burbulleo de todos os estilos de hoxe, apuntando acedos e humorísticos comentarios sobre a vida política colombiana mentres mesturan xéneros, desde o porro ao ska, vallenato e máis alá, gañando unha chea de fans na casa e máis aló.
É xaponesa. É francesa. Toca a frauta e canta usando unha técnica vocal do sur de Xapón, mesturada cunha electrónica extravagante. A frauta foi o seu primeiro instrumento e criouse coa música clásica e o jazz. A súa situación familiar levouna a pasar a súa infancia viaxando arredor do mundo, así que mentres que a súa música ten raíces xaponesas, está moldeada polas influencias do mediterráneas, de Oriente Medio e de África.
Hai que coñecer o novo fenómeno do rap francés: un mozo de 21 anos chamado Mohamed Sylla, a.k.a. MHD, que se converteu no centro de atención das rimas como o pai do Afro-trap, unha mestura de trap moderno con influencias africanas. Converteuse no son icónico do distrito 19 de París, que acolle unha escena hip-hop vibrante, capturada nos seus vídeos autoproducidos (Afro-Trap #1-5), que en só uns poucos meses acadaron máis de 13 millóns de visitas en Youtube.
Un sombreiro bombín enriba dunhas rastas, chambra branca, bastón negro… Así é o estilo ‘street-dandy’ de Faada Freddy, co que saiu a presentar ‘Gospel Journey’. Ese é o título do seu primeiro traballo, unha colección de cancións que percorren varios territorios, do soul ao gospel, do R&B ao rock, do afro-cubano ao hip-hop, todo descaradamente integrado baixo a bandeira da voz cálida de Faada.
