Sinopse: Pinocchio é a historia dun neno libre, sen prexuízos nin complexos, desobediente e traveso, pero, á vez, inxenuo, moi inxenuo. Geppetto, co instinto protector dun pai, tenta velar pola súa educación. En cambio, Pinocchio, desobediente, verase inmerso en diversas aventuras, que lle farán crecer e madurar como persoa ata acabar extenuado. Esta é unha interpretación que La Baldufa fai do texto orixinal de Carlo Collodi.
Alí Baba é un leñador pobre de Persia. Un día, mentres recolle leña no bosque, oe un gran estrondo que o asusta moito. Escóndese entre as ramas dunha árbore e ve como 40 ladróns detéñense ante unha roca enorme xunto a unha montaña. O xefe dos ladróns exclama Ábreche, Sésamo!, e a roca apártase para deixar aberta a entrada a unha cova. Os 40 ladróns gardan na cova os sacos cargados de ouro, froito dos seus roubos; despois de que se marcharon, Alí Baba ponse fronte á roca e repite as palabras do xefe. "Ábreche, sésamo". Dentro da cova, atópase con centos de sacos cheos de moedas de ouro.
Doce textos que conforman un espectáculo estruturado en tres partes:
A ollada cara atrás, recuperando a perspectiva da infancia, aínda que iso provoque un desencontro co mundo e as prioridades que se definen ao chegar a idade adulto; as fábulas nas que os animais e as nenas e nenos son cómplices ao cuestionar as convencións que lles impoñen os seres humanos adultos; e a conclusión de que se debe aprender dos cativos para conseguir que cada día sexa un día de festa, romper as rutinas establecidas, dos dogmas, cuestionar o paso do tempo.
Cabezota, un rapaz pobre e delgado, consegue fuxir da fame. Todo comeza cando polo camiño atópase cara a cara co seu propio destino. Aínda que lle parece bastante feo, recibe del un agasallo, a galiña máis famosa do mundo. O problema vén cando o noso amigo decátase que esta non pode poñer ovos normais. Todos os ovos que pon son de ouro puro e non serven nin para unha tortilla francesa. É de tolos! O pobre non sabe que facer co ouro. O ouro, como todos ben sabemos, nin se come, nin se bebe. Para non morrer de fame Cabezota decide vender os ovos de ouro e comprar ovos auténticos.
Autor: Cándido Pazó
Dirección: Cristina Domínguez
Elenco: Susana Dans, Mónica Caamaño, Casilda Alfaro, Rocío González.
Ficha artística:
Autoría: Laila Ripoll
Dirección: Etelvino Vázquez
Tradución: Xosé Manuel Pazos
Escenografía: Pablo Giráldez "O Pastor"
Iluminación: Salvador del Río
Son: Anxo Graña
Vestiario: Julia Abal e Sonia Rúa
Música: Anxo Graña
Elenco: Casilda Alfaro, Machi Salgado
e Pepa Barreiro
Ficha artística:
Autoría: Alex Sampayo e Borja F. Caamaño
Dirección: Alex Sampayo
Escenografía: Suso Montero
Iluminación: Carlos Álvarez-Ossorio
Maquillaxe e perruquería: Chicha Blanco
Elenco: Mela Casal, Ernesto Chao
e Guillermo Carbajo
O Souto dos Prodixios conta a historia de Curuxiño: O gardian do Souto dos Prodixios. Un lugar no que todo pode suceder. Non hai nada imposible baixo os castiñeiros: Os ourizos falan en varios idiomas, os raposos cantan ópera lixeira, os sapos compoñen poemas que riman, os osos fan punto de cruz nas silveiras, temos xirasoles que dormen de día e as estrugas non pican se lles chiscas un ollo.
Zanfona, voz, organetto, percusión e unha narradora son os ingredientes que adobiarán e acompañarán o relato do que aconteceu co chamado Pergamiño Vindel, testemuña da música que acompaña ás sete cantigas do trovador vigués Martín Codax. Charo Pita, Ariel Ninas e Belén Bermejo recrearán a través da palabra e da música, o relato dos misterios que durante séculos se agocharon nun pergamiño, que serviu para gardar as tapas dun antigo libro, até que foi achado polo libreiro Vindel a comezos so século XX.
Sinopse: Sobre a figura dun adestrador de natación con alumnos infantís, recae a sospeita, manifestada polos pais dos rapaces, de que puidera tratarse dun pederasta. A sospeita –provocada por un feito con tantos argumentos para que sexa fundada como para que sexa absolutamente infundada– medra pouco a pouco e alimenta o medo, esa sombra negra que, ao que parece, xa se converteu en presenza inevitable na nosa sociedade. E a bóla medra, e non hai quen a parala; e o monstro do medo desemboca en violencia.
