Política de terra queimada
Creación colectiva: Paz Buelta, Germán Gundín, Merche Pérez, Antón Piñeiro, Diego Rodríguez e Amanda Seijas
Dirección e dramaturxia: Paz Buelta Serrano

Creación colectiva: Paz Buelta, Germán Gundín, Merche Pérez, Antón Piñeiro, Diego Rodríguez e Amanda Seijas
Dirección e dramaturxia: Paz Buelta Serrano
Teatro do Noroeste
Luma Gómez
Imma António
Manuela Varela
Mimi True
REPARTO:
LELA : Anabel Budiño.
SATURIO: Tatán .
CARABINEIRO/DEMO: Miguel Borines.
D. RAMÓN: Mundo Villalustres.
MICAELA: Josi Lage..
O PORTUGUÉS/O MOZO: Andrés Giráldez .
SR. FUCO/ O PAI: Celso Parada.
PIMPINELA: Daiane Estévez
A MORTE/O SAPO: Mundo Villalustre.
IRMÁS/ A PORCA: Branca Francés.
IRMÁS /COROS MULLERES: Josi Lage e Daiane Estévez, Branca Francés
CARTEL: Pastor.
DIRECCIÓN: CELSO PARADA
Elenco: Denis Gómez, Victoria Teijeiro e Gustavo del Río.
Dirección: Gustavo del Río
Sinopse: Daniel, escritor galego emigrado a Madrid, volve á terra logo da morte de seu pai, con quen non mantiña unha relación fluída. No camiño encóntrase con Rosa, que colle o mesmo tren que Daniel con destino A Coruña. Nesta viaxe a Galicia atópase co seu pasado e coa necesidade da procura das súas raíces. Unha viaxe á súa orixe.
Castrapo fala do que fomos e xa non somos e do que somos e xa non seremos.
Comenoites baséase no conto infantil escrito e ilustrado por Ana Juan (Premio Nacional de Ilustración). Unha fermosa historia coa que os nenos e nenas descubrirán os misterios da existencia do día e da noite.
Comenoites é un trasgo barrigudo ao que lle encanta comer a noite para que o Sol poida raiar día tras día, traendo luz, calor e cor para todos.
Pero un día a Lúa dille que está moi gordo e Comenoites decide deixar de comer. Cal é o problema? Pois que, se Comenoites non come a noite, o frío e a escuridade reinarán para sempre na Terra e o Sol non volverá raiar nunca.
O Comenoites é un conto infantil, escrito e ilustrado por Ana Juan (Premio Nacional de Ilustración). Unha bonita historia coa que as nenas e nenos descubrirán o segredo de por que existen o día e a noite.
O Comenoites é un duende regordiño encantado de comer a noite para que o sol poida saír outra vez e traerlles luz, calor e color a todos. Un día, a lúa coméntalle que está demasiado gordo e o Comenoites deixa de comer. Cal é o problema? Pois que se o Comenoites non come a noite, o frío e a escuridade reinarán para sempre na terra e o sol non volverá a saír nunca.
A compañia Kulunka Teatro presenta Solitudes, a súa segunda montaxe despois de André e Dorine. Unha historia que, a través do humor, profunda na soidade e a incomunicación dos membros dunha familia. O mesmo equipo creativo puxo en pé un novo traballo de teatro de máscaras que, sen unha soa palabra, resulta todo o contrario a inexpresivo.
Resaca é a terceira montaxe de ilMaquinario Teatro, despois do éxito de O Home Almofada (2012) e Perplexo (2014).
Tras colleitar diversos recoñecementos a nivel galego e estatal en certames de teatro amateur, a obra “Fuga” volta a representarse no Barco. Esta peza, de Gargallada Teatro, ten nesta ocasión carácter benéfico, posto que será en beneficio da Asociación Española contra o Cancro (AECC) de Valdeorras.
Eso que vi é unha visión particular sobre as imaxes que inflúen nun corpo desde a infancia ata a etapa adulta. É tamén un fragmento de estudo sobre a televisión mexicana.
Eso que vi inicíase colleitando as imaxes da televisión e a súa forma de establecer identidades nun mecanismo escénico cotián que articula a ficción, a realidade e as posibilidades de construción doutros ocos que a Manuel Parra lle posibilitan falar desde un lugar no que non é actor, director, escritor, nin nada do que pensaba que podía ser.