Evento: Salomé

Salome (1905) supuxo a consagración de Richard Strauss como operista tras unha importante etapa como compositor de poemas sinfónicos. Despois das súas irregulares adaptacións do drama musical wagneriano en Guntram (1893) e Feuersnot (1901), o compositor bávaro atopou na tradución alemá de Lachmann da obra teatral francesa nun acto Salomé (1891) de Óscar Wilde o libreto da súa terceira ópera; a súa unidade dramática e forza teatral permitíronlle adaptar para a escena os logros dos seus poemas sinfónicos e consolidar un novo modelo de ópera baseado en textos literarios preexistentes denominada Literaturoper que continuarían Zemlinsky (Eine florentinische Tragödie) ou Berg (Wozzeck e Lulu) e onde se combinaban a tradición wagneriana cun tipo de canto próximo ao fala (Sprechgesang) ou con procedementos harmónicos próximos á atonalidad.

A trama da ópera, inspirada na historia bíblica de Salomé e Juan o Bautista, céntrase na confrontación entre a sexualidade adolescente da princesa e a integridade ascética do profeta no contexto de desenfreo e depravación moral da corte do tetrarca Herodes Antipas e a súa muller Herodías, antiga esposa do seu irmán e nai de Salomé (trasladada nesta produción ao ambiente kitsch da antecámara da sala acoirazada dun casino das Veigas).