Boyanka Kostova é unha atleta búlgara, aínda que nacionalizada acerbaixana, que practica halterofilia. Cibrán García (Saibran Yiyi) e Rizo (Rizo do Funk) toman o seu nome para este proxecto co que experimentan con subgéneros do hip hop aderezándoo todo con retranca galega. Por que elixen o seu nome? Porque é un nome contundente, que soa gordo e que mola para un grupo (risas).
Os días 9, 10, 11 e 12 de setembro de 2021 terá lugar a décimo séptima edición do festival Revenidas, que tivo que ser aprazada en 2020 pola crise do coronavirus. Como sempre, Vilagarcía de Arousa acollerá todo o máis granadeiro do punk rock nacional sen esquecerse do ska, o hip hop ou os sons balcánicos. Merece mención aparte a tradicionalísima sardiñada popular, contrasinal do evento galego.
A banda italiana de punk Talco creou a raíz do confinamento o seu álter ego Talco Maskerade, que experimenta neste proxecto coa música folk. Fine dei unha Storia fala sobre o paso do tempo e de vivir gozando do presente, sen forzar o ritmo. É o segundo tema que presentan como Talco Maskerade, despois da instrumental Clock. Ambas as cancións son adiantos do oitavo disco da súa traxectoria, Locktown.
Guadi Gallego é unha das artistas máis relevantes da escena galega, froito dunha andaina musical que comezou sendo moi nova. En 1997 entra en Berrogüetto, como vocalista, pianista e gaiteira, e grava con eles tres discos: Viaxe por Urticaria (1999) e Hepta (2001), foron calurosamente recibidos pola crítica e obxecto de varios premios e recoñecementos (entre eles o de Mellor Grupo Folk Europeo de 2000 e unha candidatura aos Grammy Latinos na súa edición de 2002).
Integrada por cinco mulleres que decidiron unir as súas traxectorias individuais para dar voz a este novo proxecto, destaca a creación dun repertorio propio baseado tanto en letras da súa autoría como en musicalizaciones de poetas soados ou outros textos tomados dos poemarios de escritoras contemporáneas. Todo isto, baixo un estilo ecléctico e heteroxéneo que bebe do rock, do pop, do folk? e fai do seu repertorio un fantástico caleidoscopio musical.
Los Chikos do Millo é un grupo de rap político formado polos MC's Nega e Toni o Sucio, xunto co DJ Plan B.? As letras do grupo abordan temas como a monarquía, a crítica social, a situación laboral ou a escena do hip hop en España. O grupo caracterízase por ter unhas letras acedas, nas que o sarcasmo se entrelaza coas referencias literarias, cinematográficas, políticas e da cultura popular. Os seus membros declaráronse marxistas e antifascistas, tanto a través das súas cancións como en diferentes entrevistas.
Un concerto en formato acústico cunha formación de rock e rodeado de músicos de primeiro nivel. O seu estilo transita de forma fluída e natural entre as distorsiones de guitarra, a poesía, a canción popular, a sátira social e a sensibilidade do cantautor.
Laura LaMontagne e PicoAmperio abordan campos musicais diferentes que oscilan entre a tradición galego-portuguesa das ?cantigas de amigo?, ritmos electrónicos e ambientes íntimos provocados pola evolución de superficies de loops musicais.
Poesía propia e adaptacións de Rosalía de Castro, Lorca, Pessoa, Martín Códax; rabia e desasosego dunha viaxe turbulento como a vida. Mesturando a tradición e a realidade maquinal e tecnolóxica para contar historias?
Alcanzaron o éxito durante esta pandemia e, como recoñeceron en máis dunha ocasión, aínda non ofreceron ningún concerto en condicións de plena normalidade. Chegará ese día. Nesta ocasión volven a Pontevedra (un dos seus membros e veciño da cidade) para presentar o seu último traballo, ? Embora?, co que lograron o aplauso do público e continúan nas mesturas entre o pop e a electrónica, desta con chiscadelas aos anos 80, mantendo as súas letras intimistas e identificativas.
Poucos teñen menos que ver, musicalmente falando, que Ortiga e Grande Amore. Pero á vez, poucos comparten entre si unha visión tan estreita das cousas que lle gusta da música como eles dúas. É algo difícil de explicar pero, cando pasa, nótase perfectamente, e ? Os Rastrexadores? é a proba perfecta. Un insólito EP que nace froito da aparentemente improbable unión dun tipo de Fontiñas (Santiago de Compostela) que se flipa con MC Picachu e Estopa, e outro de Frexulfe (Lugo) que están sempre con Suicide e Extremoduro metidos na cabeza. O resultado é todo o pop e todo o punk que podería ser.
