Teatro

Espectáculo único cada día que simula un informativo ao estilo dos telexornais nacionais da noite. Un presentador de Nosoloviernes comenta en directo as noticias máis destacadas da semana e os vídeos virais máis recentes, nun formato que mestura análise social e humor.
O show inclúe tamén testemuños dos protagonistas das noticias, improvisación en escena e outras sorpresas, nunha proposta dinámica e irreverente sobre a actualidade.
Espectáculo recomendado para maiores de 16 anos.
 

Mario é un rapaz nacido no Ribeiro dos anos 50. Mais a aldea non parece un lugar demasiado apropiado para el, non lle gusta vendimar, mocear nin os xogos de adolescentes. Non pensa seguir os ditados do pai, en contra da súa natureza interior, así que escapa para instalarse no Vigo industrial dos 70, buscando o lugar para ser el mesmo. Pero non resulta tan sinxelo. Os aforros pouco duran e sería difícil sobrevivir na nova hostilidade se non fose pola aparición de Dorín. Ela, coma el, naceu sendo un rapaz galego, pero chegou a ser unha grande artista en París.

Tres médicos con talento de clown viaxan á cerna das descubertas dun antigo e ilustre colega: Castelao. O rianxeiro conseguira unha fórmula maxistral que unía o humor, o compromiso social e a melancolía. Castelao crea dúas figuras, Pedriño e Rañolas, que se necesitan mutuamente para existir. Un só pensa coa barriga, o outro só se alimenta da esperanza e a carraxe. Parece que o doutor se quere rir destas dúas criaturas, até que descobre que son a súa propia radiografía.

Pódoche facer unha pregunta? Non me tes que responder se non queres: ti que idade tiñas cando soubeches que a xente podía morrer?

Ninguén tira fotos nos enterros conta a historia dun feito sorprendente: unha familia celebrou, no mesmo día, unha voda e un enterro. Esta autoficción vai recreando as fotografías que unha nena de 11 anos tirou ese propio día. Con tenrura, humor, participación do público e técnicas de fotografía en vivo, como a cianotipia, proponse unha reflexión colectiva sobre a morte dende a mirada da infancia.

TODOS OS PÚBLICOS

TEATRO

É unha peza de autoficción na que a personaxe da escritora busca descubrir a súa identidade como muller e como creadora, nunha crise creativa. A través dos recordos do pasado de cando era nena, descobre que a súa avoa, que era modista, foi para ela un verdadeiro modelo feminista.

É unha homenaxe ás coidadoras, aos vencellos que se “traman” entre as mulleres, ás redes, aos apoios, aos fíos primixenios que teceron o feminismo. Unha reivindicación de todos eses momentos que, pasando desapercibidos, son, non obstante, as puntadas que conforman o bordado da nosa vida.

Unha parella deixa o teatro para marchar a un lugar remoto e emprender, con toda a ilusión, o seu proxecto máis ambicioso: construír unha casa coas súas propias mans. A súa gran creación. E así pasan trinta anos, toda unha vida traballando, lonxe do mundo, cun compromiso inquebrantable.

Entre o surrealismo e o absurdo, a peza pretende ser unha reflexión metafórica sobre o fracaso, a crise climática e ecolóxica, a inxustiza do sistema inmobiliario, o amor, o teatro e a estupidez humana na sociedade contemporánea.

Materna Teatro acolle Soño, logo existo, unha comedia onírica creada e interpretada por Zakarías O’Facas e Nekane Fernández. A peza poderá verse os sábados 30 de maio, 6 de xuño e 13 de xuño ás 20:00 h.
A obra mergúllase no territorio dos soños para preguntarse que soñamos, por que soñamos e cara a onde nos levan esas imaxes e emocións que aparecen mentres durmimos. Humor, surrealismo e reflexión mestúranse nesta proposta escénica de ton íntimo e fantástico.

Materna Teatro acolle Soño, logo existo, unha comedia onírica creada e interpretada por Zakarías O’Facas e Nekane Fernández. A peza poderá verse os sábados 30 de maio, 6 de xuño e 13 de xuño ás 20:00 h.
A obra mergúllase no territorio dos soños para preguntarse que soñamos, por que soñamos e cara a onde nos levan esas imaxes e emocións que aparecen mentres durmimos. Humor, surrealismo e reflexión mestúranse nesta proposta escénica de ton íntimo e fantástico.

Miguel Miguel presenta o seu novo espectáculo ¡Acojonado!, unha proposta de humor na que recolle experiencias persoais vividas ao longo dos anos e as conecta co momento actual e co que supón enfrontarse á vida despois dos corenta. Cun estilo directo e cómico, o show fala da mala sorte, dos problemas cotiáns antes e agora, e da maneira de sobrevivir ás etapas da vida, mesmo sendo o pequeno de catro irmáns, o que el describe como “sobrevivir como un ñu cruzando o Amazonas”. Un espectáculo que mestura humor, risas, chistes e tamén maxia nun mesmo formato escénico.

Que teñen en común un mariñeiro dá armada de Vasco dá Gama, ou doo dunha hospedaría do século XVIII, un pirata xusticeiro, un mestre de esgrima dun rei, unha mestra rebelde, un pintor que cruza ou mar a remos, unha muller que escribe ou dicionario dun país, ou un vendedor de coches que viviu máis rápido ca eles?

Todos forman parte dá mesma familia: a de Hugo Torres.