Teatro

Unhas poucas casas poden ser unha aldea, moitas casas poden ser unha cidade. A nosa casa naceu nunha aldea que agora é unha cidade. Ahí está a nosa casa arrodeada de outras casas. É de madeira ten xardín e dálle moito o sol. Antes non tiñamos veciños pero pouco a pouco foron chegando Hortensia a florista, que ten unha casa que ule moi ben, Telmo o veciño equilibrista, Arabela que é cantante de ópera, o señor Antón que é un vello mariñeiro… e a nosa amiga Rita a gata de Marcelina, que ven de visita a hora da merenda.

O sábado 26 de marzo ás 19:30h no auditorio de San Miguel de Oia, o grupo de teatro amateur Arte Pingüe Teatro dirixido por Jose Mejuto, representará a súa obra ‘Dormidos’. Unha peza de teatro surrealista no código comedia ao estilo do teatro de Bertold Bratch.

Castelvines e Monteses é unha festa do teatro. É pór o verso de Lope, a historia de Bandello , o xogo da versión de Rojas Zorrilla, o voo de Shakespeare e a acidez de Quevedo ao servizo dun espectáculo cheo de humor, xogo, música, maxia, clown e baile.

Lope de Vega e William Shakespeare partiron das mesmas fontes e escribiron Castelvines e Monteses e Romeo e Xulieta na mesma época, finais do século XVI. A diferenza de Shakespeare, Lope escribe unha comedia coa historia dos amantes de Verona.

Conexións Có(s)mica enlaza premisas que non se conectarían en ningún outro cerebro.... ata que chega Diana!

Gayoso e Madonna? Benetton e o Entroido en Cabo de Cruz? A transcendencia e os chocapics?

Unha hora de humor absurdo onde non faltan referencias á vida cotiá, feito coa enerxía dunha muller brava nada á beira do mar.

Unha muller, Rosa, e un home, Juan, ambos de avanzada idade e antigos amantes, reencóntranse e abrázanse despois de case unha vida, na que o desexo do fillo que nunca tiveron, segue vivo. Ese mesmo día, un home aparece feliz na porta de Rosa. É real ou un soño imposible?

Amparado nas enganosas profecías das Irmás Fatídicas, Macbeth decide asasinar o seu rei e tomar a coroa. Consciente do horror ao que se entrega, forxa o seu terrible destino e déixase posuír polo mal que nace da ansia de poder, créndose invencible e eterno.

E ti… onde estarías se mañá rematara o mundo?

As etiquetas ás que nos adherimos ou que nos impoñen dende que nacemos son aquelas que nos fan sentir parte de algo. Que pasa cando rompemos as etiquetas e nos saímos do paradigma establecido?

A nosa xeración expón as luces e as sombras dun grupo diverso que se xunta para dar un salto de fé no momento exacto no que se sinte preparado para facelo.

É tan importante saltar como descubrir que hai se nos adentramos no baleiro. Saltar ás veces semella caer no baleiro, mais ofréceche a oportunidade de saber quen és realmente.

Na década dos 60, logo duns días exercendo de visitador farmacéutico pola contorna de Guadalaxara, Florencio D. Gurriarán chega a casa canso, cheo de sede e cargado co seu maletín de visitador Ante a presenza inesperada dos espectadores describe o seu día a día de axente comercial pola rexión véndose a si mesmo como unha especie de Ulises. Pouco a pouco, axudándose dos elementos que leva no maletín e embargado pola saudade, van aflorando as lembranzas do seu Córgomo natal, a guerra, a chegada ao seu país de acollida e algúns momentos festivos.

O volume 5 de Clásicas desfeitas, A barca do inferno, inspírase no Auto da barca, obra fundamental do teatro clásico portugués escrita por Gil Vicente no século XVI.

Existiu o teatro medieval en galego? A compañía Galeatro investiga e pescuda en Arte sen guión sobre a posibilidade dun teatro clásico galego do que non existen obras escritas. Partindo do estudo das estruturas narrativas e dramáticas medievais e dos materiais en lingua galega previos ao Rexurdimento, e coas ferramentas da improvisación contemporánea, a comedia e a música, Arte sen guión propón unha nova lectura do patrimonio cultural galego.Catro comediantes representan as pezas recollidas nun extraño Códice da Idade Media.