Teatro

Comando Comadres é un espectáculo en clave de humor de Matrioshka Teatro, baixo a dirección de Gena Baamonde, e coa interpretación das actrices Chelo do Rejo, Mª Ángeles Iglesias e Anabell Gago.

Un grupo de “artivistas” organizadas en diferentes comandos pon en evidencia as múltiples manifestacións da violencia patriarcal e cuestionan a persistencia dos seus valores no pensamento hexemónico actual. Ao longo do mes de marzo, Mes da Muller, esta obra percorrerá 4 concellos da Rede de Dinamización Lingüística: Muros, A Pobra do Caramiñal, Monforte de Lemos e Teo.

Abre as orellas! Sintoniza Radio BULEBULE, a radio itinerante, radio ambulante, radio cantante, transmitindo para o mundo en linguaxe universal. Irrompe no dial a emisora que soñamos. A emisora que máis nos gusta. Porque dentro dela soa o universo todo, porque dentro dela todo o universo é música.

ALMA DE TIGRE é unha fantasía revelada a partir da da historia real de dous irmáns e un irmá. A memoria, os afectos, a herdanza e o futuro dan corpo á nova creación orixinal do Elefante Elegante. A través da relación da música co movemento e a interacción cos elementos da escenografía, vanse revelando todos os segredos dunha posta en escena que se fundamenta na dinámica plástica da narrativa teatral. O absurdo, o ridículo e o poderoso efecto cómico das situacións creadas esconden o fondo tráxico que a realidade humana transporta.

ACTO I

Os hebreos laméntanse da súa derrota ante o Rey dos Asirios, pero Zaccaria, o Sumo sacerdote ten unha refén: Fenena, a filla de Nabucco que entrega a Ismaele. Ela unha vez liberou a Ismaele da prisión e o resolve agora devolverlle o favor, pero son capturados pola outra filla de Nabucco, Abigaille, que tamén ama a Ismaele.

A obra parte do soño e da alucinación de tres personaxes náufragos que se atopan sós e que se necesitarán uns a outros para refacer a súa historia. Estes personaxes crearán situacións inverosímiis e elixirán estratexias en grao sumo rocambolescas para superar os límites da súa illa.

Unha historia que nos fará reflexionar acerca da idoneidade de refuxiarse no mar ou zozobrar nunha illa. Baseado nun traballo de corpo e movemento, as ferramentas máis circenses, como a acrobacia e o mastro chinés, intégranse como linguaxe escénica dentro o espectáculo.

PURA fala dos nosos maiores. En concreto, a orixe da nosa peza, é a avoa Pura, familia do noso director, que serve coma fío condutor do espectáculo. Pura tamén está de aniversario, 94 anos, e o seu desexo é ir de novo a ver un filme ó Cine París de A Coruña. Un cine que xa non existe, un cine que agora é un Pull and Bear.

Pura fala de memoria histórica, das lembranzas que aínda perduran nas nosas avoas, da reminiscencia, dos lugares que un día foron parte da nosa vida e tamén, entra no conflito da especulación inmobiliaria e da destrucción do patrimonio cultural.

Alex decide transformar o seu corpo de forma definitiva e, antes de someterse á cirurxía, sae en busca do seu pai para pedirlle que lle acompañe no proceso do seu tránsito de xénero. Ernesto, encerrado no invernadoiro onde traballa, desexa permanecer á marxe dos cambios no corpo da súa filla  transxénero. Alex cumpre ese mesmo día dezaoito anos.

Benvidos ao Hotel Europa, un peculiar hotel nunha vila costeira galega na que descansar e vivir unha noite inesquecible. Hotel Europa é unha comedia vodevil áxil e divertida con catro actrices que interpretarán a unha morea de peculiares personaxes. Unha obra moi do estilo das sitcoms e cunha boa dose de intriga, na que uns e outros descubriremos as divertidas e entrelazadas historias dos moradores do hotel.

Sinopse: Onde acaban os recordos que non están ben amarrados? Quen se encarga de levar da nosa mente todas esas historias vividas e de que non nos acordemos delas?  Os recordos da avoa de Uxía van e veñen como as ondas do mar e a súa mirada mesmo parece perderse nun océano profundo. Que lle está pasando? Como Uxía, unha nena de dez anos pode axudar a recuperar eses recordos ou, talvez, acabarán todos na illa da desembranza?

Baseada en: A illa dos recordos de Marta Juia Satorra e Gemma Capdevila; e tamén na Maleta do avó de Juan Hernaz e Fátima Fernández.

Unha muller toma a palabra e proclámase posuidora da súa liberdade. Declara, desafiante, non someterse ás regras da arte no exercicio da súa actividade creativa, nin acatar mandatos dos seus iguais. 

Declara o seu amor pola literatura, a poesía e a lingua do seu país; o seu respecto e admiración polas escravizadas mulleres do seu pobo; e expresa a súa solidariedade e a súa dor polas miserábeis condicións de vida que aquelas teñen que soportar.