Rede galega de teatros e auditorios

Poida que cometese un crime terrible. Pero a cuestión agora non é a súa culpabilidade, senón o seu estado mental. Non basta con declarala culpable. Ademais, debe quedar claro que é unha enferma, una demente. Ninguén durmirá tranquilo mentres pensemos que pode existir alguén así. De xeito que ela permanece encerrada para ser avaliada. Trátase dun centro moderno onde a profesionalidade é incuestionable. E o autor do seu diagnóstico é un psicólogo intelixente que non está disposto a deixarse levar. Pero ela é demasiado complexa e fascinante como para etiquetala.

Heroes en decembro é unha conversa incómoda que é necesario ter. É unha batalla campal contra nós mesmas na que pretendemos poñer o foco nun dos grandes tabús da cotidianeidade. O programa terapéutico no que se enmarca o devir dos protagonistas cuestionará que sobrevivir non sempre devolve as ganas de vivir. Son necesarias a sorte, as ganas e un motivo ao que aferrarse. 

Berta, escritora frustrada, atravésase o ventre cun coitelo de cerámica, porque son os que mellor cortan.

Hoxe falaremos dun mundo onde as maletas non só conteñen roupa e

obxectos materiais, senon tamen soños e emocións das persoas e ides

coñecer a historia dos porteadores da Bagaxe, os encargados de

manter o equilibrio mundial das emocións: son dous entes que vagan

polo mundo, sempre atentos ás maletas que precisan ser recollidas.

Cada maleta ten a súa propia historia. Algunhas están cheas de soños

de aventura, outras rebosan tristura.

Eso si, eles saben que cando as devolven ao mundo das Bagaxes,

Apoiado por unha tremoia escénica viva, un actor prepárase para interpretar o papel de Romeo. Repasa pasaxes da obra shakespeariana, asiste a un casting e a continuación destrúe a golpes o balcón de Xulieta.

Xunto a un TRAMOLLISTA, o INTÉRPRETE redefine o seu concepto de amor caduco e infeccioso que o incapacita para a vida e o teatro. Repasa a concatenación de primeiras veces que experimenta Romeo; casar, perder a virxinidade, matar a alguén, ser desterrado e quitarse a vida, na procura de respostas a unha problemática propia que resoa na súa cabeza:

Unha  conferencia-espectáculo sobre a lingua para todas as idades!

Un tratado de filoloxía emotiva.
Unha sesión de psicoloxía lingüística.
Un enredo sobre a morfoloxía e a sintaxe.
Un titorial de como usar a lingua. (Oral)

As sensibles e conmovedoras lembranzas dun rapaz que pasa a súa infancia na España franquista. 

Cantares Atlánticos, é un espectáculo formado por un recital de cámara e videocreación, intepretado pola soprano Soledad Vidal e o pianista Aurelio Viribay, prestixiosos artistas que forman un dúo estable na interpretación de cancións de cámara en galego. 

Cando un ser querido nos deixa, o baleiro que queda énchenos dun silencio que, ás veces, nunca conseguimos facer desaparecer. Un silencio que se aferra ao corazón apagando para sempre parte da súa luz. Tromsø é unha reflexión en clave de humor dende a perda. Sobre a vida, a morte e todo o que queda entre medias. É un canto á tristura pero tamén á esperanza. Unha viaxe épica polos mares do norte, navegando tormentas, fiordos e enormes cardumes de arenque, na procura de respostas nun lugar onde as candorcas, co seu canto, desgarran o silencio salvaxe da aurora boreal.

Cando un ser querido nos deixa, o baleiro que queda énchenos dun silencio que, ás veces, nunca conseguimos facer desaparecer. Un silencio que se aferra ao corazón apagando para sempre parte da súa luz. Tromsø é unha reflexión en clave de humor dende a perda. Sobre a vida, a morte e todo o que queda entre medias. É un canto á tristura pero tamén á esperanza. Unha viaxe épica polos mares do norte, navegando tormentas, fiordos e enormes cardumes de arenque, na procura de respostas nun lugar onde as candorcas, co seu canto, desgarran o silencio salvaxe da aurora boreal.

KYOKI vai destinado ao público infantil e familiar a partir dos 3 anos. O espectáculo trata a temática da memoria, da vellez, da demencia, da soidade e da dura e esixentetarefa de coidar as persoas maiores e enfermas.

A través dunha linguaxe xestual impulsada pola interacción constante co dispositivo escénico, o espectáculo evoca múltiples situacións e personaxes que dun xeito ou doutrotodas as persoas podemos recoñecer.