Teatro

Chicago Killers é unha adaptación do exitoso musical «Chicago», que incorpora elementos de The orange is the new black, Public Enemies e Pulp fiction, entre outras.

Unha comedia ambientada na Illinois dos anos 50, no medio dunha onda de crimes, corrupción e manipulación mediática.
Sempre en clave de humor, asistimos ao paso por prisión das soadas Amber Diáz e Emily Cooper, as encantadoras asasinas de Chicago que agora están aquí, brillando con luz propia, para tentar roubarnos o corazón.

A compañeira de piso combina sutileza e comicidade a partes iguais, tratando os temas da idade, a muller e a identidade dun modo fresco e divertido.

Espectáculo que parte do relato autobiográfico homónimo publicado en 1891. Nel a autora narra, en primeira persoa, as perniciosas consecuencias dun tratamento médico que lle fora diagnosticado por un coñecido doutor da época para combater o estado melancólico e depresivo no que se atopaba a raíz do nacemento da súa primeira filla. Este tratamento consistía basicamente na eliminación de todo tipo de actividade intelectual e creativa, nunha dieta hipercalórica e nun encerro case total no seu fogar.

Madame de Nancy, Clarina e Xan Dorne viaxan cara ao funeral de Madame de Quelven acompañados polo clérigo Sochantre. Durante a noite que pasan xuntos confúndese a morte coa vida e o drama coa comedia.

O funeral de Madame de Quelven contextualiza un universo viaxeiro poboado por bandidos, armas, sexo, diñeiro e sangue. Ao ritmo do blues o crime compensa, porque o diñeiro compra todo, incluso a propia morte. Nas “Crónicas do Paraíso” ninguén morre, quizais porque estean todos mortos ou porque o verdadeiro bandido, o poderoso, o socialmente envexado, ese, siga eternamente vivo.

Carolina viaxa cara aos Estados Unidos. Daiana, a bisneta dunha emigrante galega, ven da Arxentina. Comparten asento no aeroporto. Entre elas, milleiros e milleiros de camiños.

Camiños que unen as aldeas coas ciudades. Os poemas de Rosalía coa música electrónica. O spinning co churrasco. As fotos viradas sepias coas que acabamos de colgar no Facebook.

Camiños que unen o que fomos co que desexamos ser.

Ghop! é un espectáculo de rúa áxil, participativo e cheo de humor. Un berro cheo de enerxía…GHOP! un berro cheo de ímpeto para un espectáculo coa estética clásica dos circos ambulantes que no pasado percorrían as prazas dos pobos e aldeas. Os tres protagonistas vestidos e caracterizados para a ocasión, aderezan con malabares, monicreques, acrobacias e pinceladas de maxia, o show de variedades que esta compañía itinerante ofrece a un público desexoso de divertirse e participar. Teatro Ó Cubo sae á rúa e completa o seu repertorio teatral para toda a familia.

Nanda esperta cun nú na gorxa e decátase de que algo non vai ben na súa vida. Farta de todo o que a rodea, decide emprender unha viaxe sen rumbo, cargada cunha maleta que pesa menos que todos os seus conflictos internos. Presentamos esta obra coma unha crítica ós pretextos establecidos; unha forma de ver máis alá do camiño que supostamente debemos seguir. Unha procura interna, un desglose de pensamentos en forma de sátira cómica que espera non só sacarvos un soriso, senón tamén reflexionar sobre todo o que nos obrigamos a rexeitar.

Teatro Ghazafelhos é unha compañía nacida en Narón no ano 2006 especializada en teatro de actor e clown. Trátase dunha das compañías galegas de referencia para público familiar. Ghazafelhos compóñena Montse Piñón, Pepablo Patinho e Jorge Casas. Unha compañía consolidada que nos sorprende con cada nova das súas producións, mesturando xéneros, falándonos de temas variados e levándonos a mundos cheos de maxia.

Eu queríame casare é unha comedia total que relata a historia de dous auténticos perdedores que buscan a súa última oportunidade no amor. Antón e Lola están cerca dos corenta anos e están buscando unha relación máis… menos… unha relación á que poder agarrarse como clavo ardendo antes de que pase o tren, se pase o arroz e pase… o que teña que pasar. 

Coñécense nun destes programas televisivos de «cita a ce

Té con Kant é un espectáculo escrito e dirixido por María Caparrini e Marta Pérez e interpretado por María Roja e Marta Pérez. É un proxecto experimental que conxuga o ensaio filosófico e a creación escénica xogando co humor e a ironía para obter unha peza de teatro próxima ao formato de teatro-didáctico-conferencia. Johanna Gottfried e Theodora Krauss son dúas mulleres ilustradas chegadas á nosa época nunha viaxe no tempo desde a Prusia do S. XVIII.