Proxección audiovisual

Crónicas turcas é o título de 6 curtametraxes documentais realizadas en Turquía por Maurice Pialat entre 1962 e 1964. Verdadeiro retrato da cidade de Istambul filmado polo cineasta ao principio da súa carreira, este conxunto de curtametraxes descoñecidas aférrase aos diferentes barrios da cidade turca e aos seus habitantes, desde o carrexador ao loitador, pasando pola tradicional bailarina do ventre. Á poesía das imaxes en branco e negro engádese a beleza dos textos literarios de Gérard de Nerval, Stefan Zweig e Nazim Hikmet.

Película en resposta á súa anterior Distinguished Flying Cross (2001), imita a súa estrutura para descompoñer a mitificación dos veteranos de guerra.

Proxéctase xunto á curta For the Civilian Casualties in the 3rd Gaza War.

Un pai sentado no centro da mesa, flanqueado polos seus dous fillos adultos e unhas cervexas: esta composición minimalista é tan xeometricamente sobria como A última cea de Leonardo Da Vinci. Relaxado, o home relata sen andrómenas a súa experiencia como suboficial do exército en Vietnam. A guerra? A súa vocación como piloto foi froito do azar: había que pasar polo exército para facer carreira na aviación. Cuestionando a marxe de manobra do que o cineasta denomina «un bo home» en tempos dunha guerra inxusta, a película céntrase sobre todo nas características distintivas do seu discurso.

Palma de Ouro en Cannes para unha adaptación da novela de George Bernanos que describe a decadencia espiritual do cura Donissan, sometido a constantes mortificacións e acosado polo Mal, encarnado pola moza Mouchette e o propio Demo. Axudado polo deán Menou-Segrais, Donissan afronta unha auténtica traxedia metafísica neste filme complexo presidido por unha planificación medida e brillante.

Dennis Lim cualificou WKCR? como unha das dez películas máis ignoradas na historia de Sundance: «A primeira longa de ficción de Travis Wilkerson, que segue a liña do agitprop lírico do seu documental AN INJURY TO ONE, rodado en Butte, Montana, retrata a vida dun adolescente desarraigado na mesma cidade sen futuro: roubando en tendas, pasando o tempo en minas abandonadas, lidando co declive das perspectivas laborais e os movementos sindicais. Unha película audaz e pouco convencional en todos os sentidos, sobre todo pola súa sincera postura política».

A segunda das sesións dedicada ao fondo videográfico de Espello Vídeo Cine centrarase na actividade cultural da cidade da Coruña en 1982. Proxectaranse as seguintes pezas:

- Festa da poesía no teatro Rosalía, abril de 1982.

- I concurso de rock, xullo de 1982 (precursor do Noroeste Pop Rock).

- Festival de cine de comedia, outubro de 1982.

O documental Accelerated Underdevelopment: A Film in the Idiom of Santiago Alvarez é unha homenaxe do cineasta Travis Wilkerson ao revolucionario cineasta cubano Santiago Álvarez Román (1919-1998), lenda do cinema militante.

Proxéctase xunto á curta Silent Across Disputed Borders.

Mangin, un implacable inspector de policía intenta eliminar unha banda de narcotraficantes dirixida por un clan de irmáns magrebíes que traballan con cocaína en Marsella. A investigación implica a Nora, unha moza casada cun dos xefes da banda. A detención do marido de Nora, crea un vínculo de afecto entre Mangin e Nora. Prolongación do estimable subxénero policial (o chamado polar) francés –que denota o gusto do director polo cine popular- nunha narración depurada e seca que ofrece unha galería de magníficos retratos, unha sucesión de personaxes contraditorios, violentos e tenros.

A primeira das sesións dedicada á empresa Espello Vídeo Cine estará dividida en dúas partes. Na primeira, o produtor Xosé Xoán Cabanas Cao e o investigador Manolo González analizarán o que supuxo no eido do audiovisual a irrupción da compañía en 1981, mostrando un breve vídeo que recolle parte da súa traxectoria e máis algúns dos soportes técnicos, como cámaras ou magnetófonos, cos que se traballaba.

Na segunda parte proxectaranse tres pezas referidas á actividade política dos primeiros anos da autonomía galega:

A moza Suzanne non é capaz de entregarse emocionalmente ao seu pretendente e comeza a ter furtivos encontros sexuais, sempre evitando o amor e a expresión das emocións. Suzanne foxe das complexidades familiares, presididas por un pai que desaparece, unha nai histérica e un irmán agresivo. O espertar sexual e a educación sentimental dunha adolescente nun axustado relato que supuxo o debut (con quince anos) de Sandrine Bonnaire como actriz. Excelente Pialat no papel do pai nun filme que obtivo premios César á mellor película e actriz promesa (Bonnaire) e o Prix Louis Delluc.