Un filme feito en directo. Unha viaxe teatral pola vida de María Casares. Despois da guerra, do exilio, da morte, do éxito, da soidade, do amor; despois de corenta anos, María Casares regresa á patria da súa infancia nunha xira teatral.A nena medrou para converterse na gran actriz da escena e do cinema francés, no símbolo da España refuxiada, no recordo dunha Galicia perdida na brétema do pasado.
Technologies é o novo monólogo cómico de Pedro Brandariz, no que se confesa como un “rara avis” neste mundo tecnolóxico. Dende un punto de vista totalmente humorístico Brandariz fala de cómo lle costa un mundo adaptarse ás novas tecnoloxías e o “rápido” que se cambian por outras.
CALOR inspírase na situación que viven moitas persoas carentes de fogar, viaxeiros involuntarios que se viron forzados a deixar as súas casas, obrigados a marcharse precipitadamente dos seus fogares. Nómades do noso tempo que atravesan o mundo buscando un lugar, tenteando a cegas sociedades e culturas, cidades e pobos estranxeiros...Andantes sen tempo que viaxan coa determinación e a esperanza de atopar un novo fogar.
SÓ é a traducción ao galego de solo. Esta palabra conecta na nosa cabeza coa tristeza, a morriña, o illamento ... pero SÓ é moito máis que iso. Ten moitas acepcións que hai que unir para entender o concepto deste espectáculo.
Un personaxe único na súa especie. Un personaxe obsesivo, cuadriculado, meticuloso e excéntrico rodeado dun sinfin de obxectos que se escapan ao seu control e cos que xoga para dar forma ao seu mundo.
Liberto foi o espectáculo revelación nos Premios de Teatro María Casares cando logrou acadar o maior número de finalistas na última edición (mellor espectáculo, dirección, actriz protagonista, actriz secundaria, música orixinal, adaptación e iluminación). Contra todo pronóstico, esta peza que apenas lograra xirar converteuse nun dos espectáculos de referencia da tempada.
Treixadura constitúe, desde 1990, un espectáculo musical sorprendente. A música tradicional desde dúas concepcións: o canto e a gaita.
Durante ese tempo o grupo foi modelando o seu camiño, transformando o estilo, sen renunciar ao seu son característico. Fieis ao compromiso co seu público, tentando elevar a interpretación da música tradicional ao máximo nivel artístico e escénico.
Ao longo da súa traxectoria son moitas as melodías que rescataron do anonimato e outras tantas creadas para que a cadea de transmisión da música tradicional continúe viva.
Esta historia comeza cun libro "Máxico" e Xigante do que saen persoaxes fantáticas que traerán historias para contar, cantar e sorprender.
Espectáculo educativo con grandes dosis de humor e diversión.
Luppo é un home maior que vive só e todos os días ás 12 en punto da mañá acende o seu gramófono para escoitar ópera, todos os días a mesma canción. Luppo ten un amigo, Tulún, un neno de 5 anos que todos os días ás 12 da mañá vaino visitar e lévalle pan, leite e o seu xornal. Luppo cóntalle historias fascinantes da súa vida, segredos que agocha no seu gramófono… Un día Tulún chega a casa de Luppo e este non está.
No seu espectáculo, David Perdomo, fai sátira da sociedade apoiándose en personaxes arquetípicos cargados de franqueza e, sobre todo, espontaneidade. Pode que nalgún momento nos leve a perder o fío, pero sempre para chegar a unha conclusión diferente á que estamos acostumados, sacaranos da nosa zona de confort sen decatarnos.
Dirección: Xúlio Lago. Elenco: María Barcala e María Ángeles Iglesias. A sabedoría de Benet i Jornet, grande mestre da dramaturxia contemporánea, aparece de maneira espléndida, unha vez máis, en Dúas donas que bailan.
