Adictos xorde da necesidade de abordar unha problemática que nos afecta a todos: ata que punto estamos sometidos pola tecnoloxía? somos realmente libres? que tipo de sociedade construímos? que panorama exponnos o futuro máis próximo? realmente merecémonos o cualificativo de seres humanos?.
Carmela volve unha e outra vez. Volve o seu recordo contra o esquecemento. Evocámola para que o seu espírito non se perda no cómodo mundo da indiferenza. Volve alertarnos, a gritarnos coa súa presenza que o ovo da serpe, que sempre estivo aí, está a romperse O noso soño dun mundo de tolerancia, de comprensión, de permisividade cara ao diferente, de igualdade, de solidariedade, de xustiza social vaise rachando e o mundo fascista de intransixencia, terquedad, obstinación, testarudez avanza tan incompresible como imparablemente.
Recortes, caneos e outras formas de driblar recrea un dos tantos partidos de fútbol do século a través do comportamento de xogadores, adestradores, xornalistas, directivos, árbitros, afeccionados e demais personaxes principais, secundarios ou extras que compoñen o espectáculo futbolístico.
Margot, nai de Loló, queda no paro e decide instalarse na casa da súa filla. Pero o que parecía unha idea xenial que axudaría a xuntar a unha familia desestructurada desde sempre, enseguida transfórmase en desastre. Como recibe unha filla a volta da súa nai?
Trátase de unir o título de Buero co cadro de Goya no que se inspirou: O soño da razón produce monstros. Pode haber algo, desgraciadamente, máis actual nestes momentos?. Contemplamos atónitos; avergoñados ante unha perda da razón; un desenfoque do pensamento; do pensamento racional; que fai da nosa sociedade un ser colectivo emboubado e soñoliento. Buero escribiuna no ano 1970.
O reencontro de dous amigos da infancia convértese nunha disputa permanente entre os seus egos, pretensións pasadas e frustracións presentes. A oportunidade de que afloren traumas, pensamentos e emocións acumulados durante anos.
Competencias, amores e odios nunha hora de humor escandaloso e absurdo. Volverse a ver remove todo o pasado e saca á luz as máis profundas manipulacións e miserias do seu vínculo. O que foi e xa non é, o que volve ser diferente.
Os artefactos da epopea funcionan como pretexto dramatúrgico á investigación histórica, etnográfica e performática, nun proceso de relectura en paralelo ás realidades contemporáneas.
O´Péndulo achega a historia colectiva desde o persoal, mergullándose nas vivencias do bisavó da propia autora; Tirso Gómez Freijido, un membro do Partido Socialista Gallego e republicano. Foi por esta razón pola que o capturaron e fusilaron xunto ás súas demais camaradas no golpe de estado do 18 de xullo de 1936; Xusto Moure, Jesús Pérez e Antonio Mouteira. Outro veciño da localidade, Benjamín Malvar, apareceu asasinado no monte. Xunto a eles capturouse tamén a María Gómez, a alcaldesa da Cañiza e a única muller que exerceu ese cargo en Galicia durante a Segunda República.
En agosto de 2014, a londiniense Anna Jordan, unha das dramaturgas e directoras escénicas europeas máis importantes dos últimos tempos, estreaba a súa obra Freak no prestixioso Festival de Edimburgo. Seis anos despois, esta peza de teatro social sobre a feminidade e a autoimagen, que bebe directamente do teatro social, converteuse nun texto de referencia internacional pola súa maneira de abordar a sexualidade, entre o humor e a desesperanza.
No mundo hai linguas de todo tipo e tamaño. Unhas máis falangueiras, outras máis longas, algunhas tan enormes que enchen a boca, outras tan morniñas que non dan dito nada, e algunhas tan afiadas que mesmo parece que aguilloan ao falar. E entre todas elas está a nosa, a galega. Con “A parábola do angazo” e desde o humor e a reflexión bótase unha ollada ao noso pasado, para poder ter outra perspectiva do presente e mesmo mirar de esguello o que haberá no futuro.
Este novo espectáculo teatral forma parte da andaina lingüística iniciada con “Bicos con lingua” e “Pelos na lingua”.
