Ninguén tira fotos nos enterros
Como explicamos aquilo inexplicable na infancia? Evitamos falarlles da morte para lles protexer? A quen estamos a protexer?

Como explicamos aquilo inexplicable na infancia? Evitamos falarlles da morte para lles protexer? A quen estamos a protexer?
NIK·EU 2.0 sigue, como xa é habitual, a filosofía de iXa centrada en desenvolver obras enfocadas nas artes do movemento pensadas para públicos non especialistas, buscando conectar co imaxinario colectivo e coa propia experiencia persoal do público asistente. A compañía amosa unha preocupación por levar a escena temáticas que xeren conciencia crítica e que conecten co humano, apostando por cuestións sociais de perspectivas de xénero e máis especificamente de contido LGTBIQA+, etc.
No exterior dunha sinistra casa, catro personaxes miran por unha fenda. É unha visión terrible, pavorosa. Intúense seres saídos dos peores pesadelos agochados entre as sombras. O nervio e o terror apodéranse do ambiente, as palabras atropélanse nas bocas. Será certo que aquel lugar está habitado por un monstro? Si, iso parece. Pero como é? Atréveste a vir con nós e mirar á terrible criatura á cara?
Un neno medra nunha pequena aldea rodeada de paxaros, de flores de camomila e de tres mulleres, tres xeracións: a nai, a avoa e a tía. As tres nais de Jordi, o neno.
Catro intérpretes ao servizo dunha historia que trata a maternidade e a morte, pero sobre todo a vida. Un relato sobre a perda da nai na infancia, onde as dificultades e o humor conviven con toda naturalidade. Unha historia de amor, aventuras, superación e zapatillas voadoras.
Unha reivindicación de todos eses momentos que, pasando desapercibidos, son, non obstante, as puntadas que conforman o bordado da nosa vida.
É unha peza de autoficción na que a personaxe da escritora busca descubrir a súa identidade como muller e como creadora nunha crise creativa. A través dos recordos do pasado de cando era nena, descobre que a súa avoa, que era modista, foi para ela un verdadeiro modelo feminista.
Autoría: Nerea Brey
Dirección: Clara Gayo
Adaptación: Clara Gayo
Finais do século XVI. Tres náufragos á deriva vagan rumbo ao Novo Mundo: o capitán Galán anhela a gloria, o mariño Fulano persegue o ouro, o misioneiro frei Pío busca almas para a fe. E mentres, dous cronistas anotan as súas peripecias e desventuras en alta mar e en costas descoñecidas para descubrir que nada é como parece. Unha comedia en verso con música en directo e ritmo desenfreado, baseada nas crónicas das Indias.
Go Home conta a historia de David, un fanático do turismo que xa experimentou todo tipo de aventuras que as axencias lle podían ofrecer. Todas menos unha: unha viaxe sorpresa, a cegas, na que non sabe o que lle vai acontecer. A peripecia levarao a facer noite no Cebreiro, comezando unha aventura na que David gozará de emocións intensas, tales como a dúbida, o medo e a sorpresa.
Que pode agocharse tras un castelo escuro perdido no medio das montañas...? Quizais algo que non quere ser descuberto ou quizais algo que espera que o descubran... A Dra. Mon Champignom e o Dr. Pe Arrepío veranse inmersos nunha nova aventura aterradora nas entrañas dun castelo onde nada é o que parece...
Ghazafelhos parte dun clásico como Fankenstein para profundizar nas diferencias que, as veces, nos fan sentir mal...
Guión e dirección: Pepablo Patinho
Nunha aldea nun lugar remoto, hai unha parella que deixou o teatro (despois dunha crise creativa) para emprender, con toda a ilusión, o seu proxecto de vida: construír unha casa ecolóxica, feita coas súas propias mans. A súa gran creación. E así pasan trinta anos, toda unha vida traballando, lonxe do mundo, nun tempo sen final.
Entre o surrealismo e o absurdo, a peza pretende ser unha reflexión metafórica sobre o fracaso, a crise climática e ecolóxica, a inxustiza do sistema inmobiliario, o amor, o teatro e a estupidez humana na sociedade contemporánea.
Berenguela vive nunha residencia, pero quere volver á súa casa da aldea. Alí coñece a Aurora, que ten unha imaxinación sen límites, e a Tomás, sempre calado e pensativo. Berenguela propón unha revolta e volverse salvaxes e perigosas, pero Aurora suxire que fagan no teatro o que non lles deixan facer na realidade: ser libre e cambiar o mundo, ou, polo menos, o seu mundo.
Os tres anciáns escollerán para representar a obra de Manuel María Aventuras e desventuras dunha espiña de toxo chamada Berenguela, onde cadaquén escolle o personaxe que quere representar.