Cultura no Camiño

Todo indica que o futuro da lingua galega é incerto. Malia os niveis de protección legal do idioma, e case dous séculos  de rexurdimento civil e literario, o descenso de falantes é evidente, con grande incidencia nas novas xeracións de galegas e galegos. Pero alén e aquén das análises socio-lingüísticas, a lingua segue viva e reclama o seu lugar natural nas nosas vidas. Atravesada por conflitos de longa data e certamente mareada polos avatares da política, a lingua espera sempre por nós nalgún punto do camiño.

Un espectáculo concibido para lembrar estampas do circo que a maioría da xente coñece de sempre pero buscando a participación e implicación do público. Máis de 75 minutos de duración, que independentemente da idade, manteñen ao público expectante e participativo.

A mestura de humor, maxia, sketchs onde o espectador forma parte do elenco de participantes disfrutando e participando dos números que se presentan. 

O dúo  Vento  Dolce formado pola soprano lírica Gemma Román e pola pianista Andreina Muñoz, preséntanos un percorrido por algunhas das arias e  romanzas máis coñecidas da ópera e a zarzuela, desde os seus orixes ata o Romanticismo. Nomes como  Handel, Mozart, Puccini ou  Sorozabal son algúns exemplos.

É o segundo espectáculo do grupo. Seguimos sendo 5 mulleres migrantes e músicas que se coñeceron nun barco, pero xa levamos máis tempo xuntas. Hai novo vestiario, repertorio e material escénico.

Os ritmos son os bailables de moda no comezo do século XX.

Escénicamente, os personaxes emulan a mulleres pioneiras nos dereitos femininos coma o voto, o vestir pantalóns, beber, fumar, conducir....

Elenco: Jesús Graña e Daniel Blanco

A montaxe dunha montaxe.

Un xeito creativo de enfrontarse á incomunicación.

Unha traxicomedia na que non é doado distinguir onde remata o teatro para dar paso ao sirco, unha historia contada sen palabras, na que dous extremos terán que  achegarse e sumarse, para exprimir as súas habilidades, malabarismos e comicidade ata a última gota.

Neste contacontos falamos da hiperactividade infantil e das formas de ensinanza antiguas, deixando paso as novas formas de aprendizaxe do futuro: o ciberespazo. Tamén falamos da capacidade de cambiar o mundo a través dun mesmo e da exaltación dos valores humanos. Todo isto o facemos con dúas armas infalibles: o humor e o teatro musical.

Un espectáculo máxico e literario, cargado de ilusións sustentadas na narrativa, ensaio e as sorpresas da vida e obra de María Victoria Moreno.

Desde Mar adiante ata Eu conto, ti cantas, pasando por Anagnórise ou Leonardo e os fontaneiros, xérase unha trama tecida na arte do encantamento das palabras de Peregrina Pérez.

Espectáculo que mestura a sorpresa, o humor e a participación do público, percorrendo os diferentes estilos na arte da ilusión.

Feitizo é o conxunto de prácticas destinadas a conseguir un efecto máxico ou extraordinario. Quen non soñou con dominar elementos intanxibles como o fume, ou adiantarse ao pensamento de alguén, ou trocar de cor as cousas?

Espectáculo de maxia, humor e participación dos espectadores, presentado dun xeito diferente: non existen traxes de mago, nin chisteiras nin coellos.

Maxia directa aos ollos do público: mentalismo, escapismo, cartas, cordas, etc. Os números máis sorprendentes do ilusionismo a pouca distancia, sen mangas, sen caixas, sen fumes pero coa maior das armas: a imaxinación.