Busca
Páxinas
- « primeira
- ‹ anterior
- …
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- …
- seguinte ›
- última »
Grazas aos esforzos de persoas e colectivos hoxe coñecemos unha parte importante do acontecido en San Simón, que deixou unha forte pegada na memoria das vítimas, das súas familias e amigos e da veciñanza en xeral.
É na riqueza ambiental e paisaxística das illas onde arrinca a súa forza evocadora. Nada sería o mesmo sen os seus xardíns, sen os paseos ao redor da capela de San Simón, os castiñeiros de indias ou as tileiras dos Balcáns. Ese mesmo mar que levou os monxes, os corsarios, os galeóns españois ou os buques en corentena a visitar este arquipélago, axudou tamén a recalar nel exóticas especies procedentes das terras de ultramar, conformando un arborado colonial que hoxe se alza orgulloso para demostrar a influencia que o intercambio cultural ten tamén na súa flora.
Os dous edificios situados aos lados da porta de acceso á illa, de planta baixa, foron recuperados dispoñendo un espazo a modo de soportal con cubrición de vidro soportado por estrutura metálica. En tempos do lazareto e da colonia penal aloxaban a caseta do garda e o locutorio. Actualmente esta dotación, que conta con despacho, sala de reunións e aseos, utilízase como vivenda do garda e lugar de recepción aos visitantes.
O edificio ocupa o espazo do antigo lazareto sucio, situado na illa de San Antón, que serviu tamén como acuartelamento militar na época da colonia penal e como clínica do Fogar Méndez Núñez.
Este edificio, que estivo destinado a aloxamento da pasaxe de segunda categoría durante a época do lazareto e como zona de dormitorios da colonia e do fogar para nenos orfos, atopábase en pésimo estado de conservación. A súa remodelación permitiu respectar a súa fisionomía pero axeitándoo ás necesidades deste equipamento, que conta con catorce cuartos para a escola de vela, así como aulas e laboratorios con capacidade para 70 prazas, almacén e despacho.
Situado no espazo central da illa, o edificio mantén a disposición ordenada en tres corpos rectangulares orixinais, que se articulan ao redor dun patio-xardín a poñente. Os dous corpos laterais acristalados destínanse a salóns e usos múltiples, mentres que o interior alberga a cafetería e a cociña.
A Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria convocou en 2017, mediante a orde do 12 de maio de 2017, os Premios da Cultura Galega para o ano 2017, con oito modalidades para distinguir a excelencia no traballo nos diferentes ámbitos culturais.
Premio Cultura Galega de Letras: Xohana Torres.
Premio Cultura Galega de Artes Plásticas: Berta Álvarez Cáccamo.
Custo total da operación: 1.410.223,03 €
Axuda FEDER: 1.101.448,22 €
Obxectivo: Aumentar a superficie de edificios ou lugares pertencentes ao patrimonio cultural, de uso principal non turístico, rehabilitados ou mellorados
Situación: Mondoñedo (Lugo)
Temporización: Primeiro semestre 2016 - decembro 2020
Actuación:
Este edificio de planta baixa no que se pode visitar unha exposición permanente sobre o proceso de rehabilitación acometido na illa converteuse nun amplo espazo moi versátil para a celebración de conferencias, exposicións e actos públicos de toda índole. Conta cun aforo para 230 persoas en cadeiras móbiles.
Ao redor dos bens inmobles declarados de interese cultural ou catalogados (e dos seus contornos protexidos) pode delimitarse unha área denominada zona de amortecemento.
O obxectivo desta área é reforzar a protección do ben e as súas condicións de implantación no territorio, cun réxime de limitacións e de concreción de actividades, dotacións, instalacións ou infraestruturas que, pola súa potencial afección aos seus valores culturais, requiran a autorización previa para a súa execución da consellería competente en materia de patrimonio cultural.