Espectáculo onde se combina a narración oral, a música e o teatro co obxectivo principal de animar os rapaces e rapazas e as familias en xeral a gozar da lectura e a convertela nun hábito. Ademais, trátanse temas como as emocións; as relacións familiares; o compañeirismo; o consumismo; a importancia da imaxinación etc.
“Cantaxoga” é un espectáculo de teatro e música onde María Campos e Carlos Yus interpretan cancións dos discos “Canta connosco!” e “Pan de millo” acompañados por unha banda de pulgas (a música e os coros están gravados pero as voces solistas son ao vivo) e realizan sktechs cómicos relacionados cos contidos das cancións.
Entre outros obxectivos, este espectáculo ten como finalidade demostrar que na lingua galega, ademais da música tradicional, teñen cabida todos os estilos e tendencias musicais: rock, cumbia, rap, reagge, pasodobre, rumba, fusión étnica…
Está en crise a comedia? Miña, nai, esperemos que non! É moi necesaria para soportar o “mundo real”. E ademáis, son moitos os que viven por e para a risa. Pero si que é certo que hai unha certa tendencia nos últimos tempos a meterse con ela, a censurala, a criticala… Está, por exemplo, o famoso tema dos límites, aquel “con que se pode facer humor e con que non”. Debates internacionais, hai con isto. Pero temos máis. Dun tempo para aquí escóitase moito a frase “todos fan máis ou menos o mesmo, falan do mesmo e usan os mesmos chistes”. Respectable opinión tamén.
E se aterrizara un alieníxena do planeta Kokorico no noso barrio? Que pasaría se quixera coñecer os nosos costumes, pero que nin sequera soupera por onde cruzar a rúa?. Pois xusto iso é o que acaba de suceder. O Capitán Tan e Dna. Evarista (unha vecina xubilada que pasaba por alí) teranlle que explicar a Kori o fundamental de educación vial pra poder ir a salvo pola cidade.
Hoxe na horta de Brais das Hortas hai concerto. Mellor dito: Consertasso!
Todo da casa!
Grelos e temassos, cun equilibrio variado de formas e estilos - como debe ser nun ecosistema musical diverso e saudable!
A Santa Compaña aparécese entre as patacas cantando un trap.
Hai unha pulga punk da praia de Liméns.
As cabras tiran para o monte e os caracois reivindican o seu ritmo: o reggae.
Entre as cenorias, os lagartos toman o sol ao son dun tumbao-é o propio!- e os kiwis non paran de brotar bailando ska.
Quen ten cu, ten medo. Iso non é malo : é normal. Valente non é quen non ten medo, senón quen é
capaz de enfrontar o seu propio medo.
Diso falan estes contos, cheos de música, de humor, de efectos especiais, de participación do
público, baile, construción de instrumentos de refugallo e moito máis.
Historias que falan de pedras que se converten en xigantes, un romance galego que canta a aposta
de dous amigos nun cemiterio, un león e unha elefanta no medio da noite na sabana africana, unha
Quen ten cu, ten medo. Iso non é malo : é normal. Valente non é quen non ten medo, senón quen é capaz de enfrontar o seu propio medo.
Diso falan estes contos, cheos de música, de humor, de efectos especiais, de participación do público, baile, construción de instrumentos de refugallo e moito máis.
Indóciles é un proxecto multidisciplinar que achega ao público á figura e a á creación de Luísa Villalta, unha autora comprometida e versátil cun legado literario provocador e rebelde.
Da man de Vero Rilo, narradora oral, Nuria Vil, resitadora, e Mónica de Nut, música, o legado e a voz de Villalta volven ao escenario.
TRALALAREIRA é un espectáculo de narración oral, humor, viño e música para público adulto.
Nesta ocasión a narradora Vero Rilo acompáñase de Santi Cribeiro (Berrogüeto, Matto Congro, Os d´Abaixo...) ao acordeón.
Que pode sair mal durante unha hora de contos a mesa posta, con algo de viño, brindes e risas? Un espectáculo a pedir de boca, para padais finos e gorxas cantareiras, todo o que se escoitaba tras dunha lareira..
AS FAMES CONTADAS é un espectáculo de narración oral, composto por unha selección variada de contos propios e de tradición oral.
O tema central é a fame, incluíndo non só a fame de comer se non outro tipo de fames que tamén temos os seres humanos.
Comeza en torno á comida que se fai nunha casa para celebrar a festa. O feito de xuntarse á mesa provoca que se conten historias e sempre unas van levando a outras. Así van saíndo as fames: de comer, de cariño, de aprender, de cartos… fames que dunha maneira ou outra temos que saciar.
