Espectáculo sobre as personaxes femininos de Federico García Lorca, onde poesía, música e teatro fusiónanse en perfecta harmonía, onde todo está integrado, todo forma parte das historias de cada unha das mulleres que queremos contar.
O Musical da Pantasma da ópera estreouse en Londres en 1986 e en Broadway en 1988, mantendo as súas representacións ata a actualidade, sendo o musical máis lonxevo da historia e o segundo en número de espectadores (tras O Rey León). O musical baséase na novela homónima de 1908. En España, o Musical estivo na Gran Vía de Madrid entre 2002 e 2004. Agora 20 anos despois, a Compañía Onbeat fai unha adaptación do musical para convertelo nun tributo próximo a todos os públicos, onde a lírica dáse a man con outros estilos e onde o drama mestúrase coa comedia.
Este espectáculo podería chamarse tamén 17 veces revistied ou 17 veces evolution ou 17 veces a montaxe do director. Xa que se trata dun espectáculo refeito, revisado, evolucionado e novamente montado.
Sen citar a Kafka diremos que o seu metamorfose non lle chega á sola dos zapatos ao que se ocorreu con 17 veces.
Poderiamos mesmo cambiar o nome , pero a preguiza é a nai de todos os vicios .. nin nós mesmos somos conscientes.
Lorca viviu en Nova York desde xuño do 1929 a febreiro de 1930. Entón viaxou a Cuba, onde pasou tres meses, e, finalmente, regreso a España cos poemas do libro Poeta en Nova York na maleta.
A escusa da viaxe foi matricularse como estudante de inglés na Universidade de Columbia. Os motivos reais eran outros. Lorca converteuse nun autor moi famoso en España tras a publicación do Romancero xitano, todo un éxito, e atribuír un perfil case folclórico do que el quería afastarse. Ademais, acababa de sufrir unha ruptura dolorosa cun home co que vivira un amor intenso.
En 1961 Marilyn Nonroe foi internada por erro nun hospital psiquiátrico e, nas súas propias palabras, a súa estancia nese lugar foi unha das actuacións máis marabillosas da súa carreira.
Conta a lenda que tentou facer saber o erro utilizando as súas ferramentas actorais, pero non foi ata tres días despois que se recoñeceu o erro. Este suceso é quizais un dos feitos memos coñecidos da historia da actriz e nesta obra é ela mesma a que se sincera e narra coas súas propias palabras eses míticos e descoñecidos días de peche.
Maestrissimo é un espectáculo «allegro e molto vivace» a metade de camiño entre o concerto de cámara, a comedia satírica e o retrato de época, no que se mostran, ao máis puro estilo Yllana, as aventuras e desventuras dun cuarteto de cordas nun período indeterminado entre os séculos XVII e XVIII (Barroco e Neoclasicismo).
Molto Barroco é, antes que nada, unha reivindicación das composicións musicais barrocas desde o teatro. Píscore Teatro ofrece a posibilidade de desfrutar, desde o teatro e o humor, da música da época barroca.
Con motivo do baile de petición de man da súa prometida, o Rei encarga ao Compositor da corte unha peza orixinal. Esta solicitude desencadea unha serie de escenas cómicas entre o Compositor e os seus tres músicos de cámara nas que teñen cabida todo tipo de gags, rutinas cómicas e musicais, bailes e ata xogos malabares.
Isabel Rey estrea o seu show chamado FOUR REAL.
Vivimos nun mundo no que finximos felicidade a través dunha pantalla para mostrarllo aos demais e logo estamos máis amargados que cristo cravado na cruz. Isabel é unha moza sen filtros e malgasta naturalidade, neste show deléitanos coas súas mellores anécdotas con todo luxo de detalles que non che poderás perder. É un show onde hai de todo menos postureo.
Javi Durán tráeche Fracashow, un espectáculo que combina caseta-up comedy con audiovisuais para facerche pasar unha experiencia que roza o delirio, a épica e o anticonstitucional.
Cun humor acedo moi particular e con actuacións por toda España, Javi Durán racha de todo: As súas miserias, a preguiza do politicamente correcto e o absurdo deste sistema no que estamos todos metidos. Imos, que queda a gusto.
Creatura é música, poesía e circo. A fantasía da palabra e a realidade en grao sumo difícil aínda. Un espectáculo onde poderás contemplar o circo desde unha visión poética inspirada no Bestiario do Circo, escrito por Pepe Viyuela.
En Creatura as artes fusiónanse cunha proposta actual sobre unha arte clásica que non se pode esquecer. Unha homenaxe ao circo clásico desde unha visión poética e musical. O circo como entidade nómade, trashumante, que non pode deixar de viaxar e renacer tanto no espazo como no tempo, unindo tradición e vangarda, memoria e imaxinación.
