Proxección audiovisual

Tras ver morrer ao seu marido a mans dun desapiadado cazarrecompensas, unha muller contrata a un mercenario, alcumado Silencio, para que acabe co asasino do seu marido.

Réfutation de tous les jugements, tant élogieux qu'hostiles, qui ont été jusqu'ici portés sur le film 'La société du spectacle'
Francia, 1975
Dirección e Guión:  Guy Debord. Montaxe:  Martine Barraqué. Sinopse: 
Refutación de todos os xuízos, tanto  elogiosos como hostís, que foron feitos sobre a película 'A sociedade do espectáculo".
In girum imus nocte et consumimur igni
Francia, 1981

Frozen Flashes
Alemaña, 1970
Dirección: Dore O. Sinopse: Unha inusitada carga emocional no espectador, a inquietude dun filme de terror destilada ao seu esqueleto formal.
Blonde Barbarei
Alemaña, 1972
Dirección: Dore O. Sinopse: Unha película onde a sensualidade se libera, con imaxes en branco e negro e sepia que evocan as do cine mudo alemán.
Kaskara
Alemaña, 1974
Dirección: Dore O. Sinopse: No espazo dunha cabana, un home parece desdobrarse. 

Francia, Portugal, Suecia, 2019

Dirección: Rita Azevedo Gomes, Jean-Louis Schefer. Guión:  Pierre Léon. Fotografía: Acácio de Almeida

Sinopse: A danza macabra é un antigo xénero artístico, representación alegórica da morte como danzante esqueleto que nos lembra que os goces mundanos teñen a súa fin.

Tras unha pandemia global, todos perden de súpeto a memoria. Aris, un home de mediana idade, incorpórase a un programa para crearse unha nova identidade... Ópera prima do axudante de dirección de "Cairo".

No nacemento da Segunda República, Miguel de Unamuno é considerado unha das pedras fundacionais do novo réxime. É proposto mesmo para presidir a República. Só 5 anos máis tarde, o 31 de decembro de 1936, Unamuno morrería na súa propia casa para ser enterrado tan só 24 horas máis tarde, o 1 de xaneiro de 1937, con honras falanxistas. Escríbolle esta carta desde a miña casa, onde estou desde hai días encarcerado disfrazadamente. Retéñenme en refén, non sei de que nin para que. Pero se me han de asasinar, como a outros, será aquí, na miña casa.

Marcos é un enfermeiro con experiencia. Traballa na quenda nocturna dunha clínica privada provincial. É aplicado e profesional, pero ten un secreto: nalgúns casos extremos aplica a eutanasia. Gabriel, un novo enfermeiro, sacode o sector: é novo, intelixente e fermoso. Seduce a todos. Pronto descifra o secreto de Marcos tomando progresivamente o control da súa vida. Marcos se retrae ata que descobre que Gabriel tamén mata, pero caprichosamente. Esa revelación obrigarao a confrontar a Gabriel, Marcos sabe que só ao expoñer a súa verdadeira identidade poderá detelo.

Todos os días Beatriz é vítima de insultos, vexacións e humillacións por parte do seu celoso esposo, pero non foxe do seu lado porque crearon unha codependencia e, polo menos ela, non concibiría a súa vida doutra maneira. A muller, a forza de sentirse vexada, sente desexada e sobre todo desexable. Quere comprobalo. Por iso unha noite sae de casa sen rumbo algún cun só propósito: sexo. O seu regreso a casa desata a hecatombe.

Elli é unha androide e vive cun home ao que chama pai. É capaz de rememorar vacacións e calquera outra cousa que el programe para que ela lembre. Durante o día déixanse levar polo verán e pola noite el lévaa á cama. Deseñada para asemellarse a un dos seus recordos, realmente parece estar viva, ás veces mesmo parece soñar, e con todo non deixa de ser unha máquina, un contedor para eses recordos que o son todo para el e nada para ela. Esas evocacións parecen dominarlle, de feito chegaron a ter vida propia. Unha noite ela se interna no bosque seguindo un eco evanescente.

O Val dos Caidos foi unha obra de Franco, unha particular obsesion. O encontro, o lugar, expropiou os terreos, mandou construír a calquera prezo, decidiu os seus construtores e a súa estética. Unha historia a pedra e lume, un simbolo que tamen coñeceu as discusións dentro do reximen, franquistas contra falanxistas. Foi o lugar onde baixo mil cincocentos quilos estivo enterrado durante décadas o seu impulsor.