Concerto

Doce anos despois de Dark Days/Lixeiro Years (Highnote, 09) último álbum co inconfundible sinal de Super Furry Animals, resulta evidente que o seu vocalista e principal artífice Gruff Rhys atopou e definiu ese camiño propio que, en realidade, leva traballando a conciencia desde que en 2007 publicase Candylion (Rough Trade, 07). Un disco que significou a súa esplendorosa estrea en solitario, se obviamos aquel lanzamento no seu idioma materno e de impronunciable título Yr Atal Genhedlaeth (Rough Trade, 05) que vira a luz un par de anos antes.

Barbarian Propheciesr

A banda formouse no ocaso de 2000 tras a fusión de dúas bandas locais, Barbarianth e Venomous Prohecies. Da unión de ambar bandas saíu tamén a unión de todas as influencias en canto a estilo de ambas as formacións, o Death Metal e o Black Metal. Tras un ano de ensaios e concertos é editada o primeira demo, titulada "Conquerors of the Wolfthrone". Máis adiante, en 2004, a banda edita "War is Imminent", o seu segundo traballo. 

Ankhara é un grupo español de Heavy Metal, con claras e marcadas influencias de Power  Metal e Metal Progresivo. Fundado en 1995, disolveuse en 2004 e en 2013 reúnese novamente.

Children of Zeus é un proxecto de soul de dous dos artistas máis respectados de Manchester, Konny Kon e Tyler Daley. Konny Kon é un DJ, MC e beatmaker mellor coñecido como un terzo de Broke'N'English xunto cos seus compañeiros de Mancunians DRS e Strategy. Tyler Daley, tamén coñecido como Hoodman pasou de ser un respectado MC e actor a un dos cantantes de soul máis solicitados dos últimos tempos, prestando a súa voz e créditos de escritura á música de Goldie, LSB, Soul II Soul's Caron Wheeler, Lenzman. , Lisa Mafia, Bugsy Malone e máis.

Pignoise é unha banda de pop punk española formada polo exfutbolista do Real Madrid Álvaro Benito (cantante, guitarrista e compositor), Pablo Alonso Álvarez (baixo e coros) e Héctor Polo (batería).

La M.O.D.A. (acrónimo da Marabillosa Orquestra do Alcol) xorde en Burgos hai unha década. O colectivo está formado por sete compoñentes e combina instrumentos como acordeón, saxo, banjo, mandolina ou clarinete con influencias variadas.

A traxectoria da banda sempre estivo marcada polos concertos, grazas aos cales crearon unha base de fieis seguidores. O grupo percorreu o circuíto de salas e festivais do país, ademais de tocar en México, Colombia, Francia, Italia, Países Baixos, Irlanda, Reino Unido e Estados Unidos, dando un total de 497 actuacións desde 2011.

Para entender a mítico aura que rodea a ?Blackstar?,  o último disco publicado en vida de David Bowie, hai que entender que non só era unha despedida en toda regra, senón que era o segundo paso dunha das resurreccións musicais máis importantes da historia, con David Bowie redescubriéndose como máxico aventureiro.

Se en The Next Day fixera as paces co seu pasado, mirando atrás sen ira cara a Ziggy ou Berlín, Blackstar víalle volvendo mirar cara a adiante, descubrindo novas sonoridades e volvendo actuar como o camaleón musical que foi durante a maior parte da súa carreira.

Mastodonte regresa con novo espectáculo, engadindo un formato diferente ao seu personalísima proposta musical. Non é un concerto máis. É unha experiencia sensorial, unha viaxe emocional para celebrar a vida a través da música, que funciona como vacúa contra o delirio dos tempos actuais. Todo un bálsamo para a dor que causa crecer, ter que adaptarse e envellecer sen saber, no fondo, quen somos realmente. Unha tarefa e unha misión complexa.

A banda de Metal progresivo de Madrid conseguiu, na súa curta vida, situarse na mente tanto de medios como de público.

O seu directo contundente e o seu son cheo de influencias mestúranse cun aire ecléctico e místico.

LETHARGUS rompe coa monotonía, plasmando en imaxes e música cada faceta do seu morado universo.

O seu primeiro álbum, Orixe, escollido por varios medios como ?Mellor Álbum Revelación? no seu ano de lanzamento, viaxou por toda España acompañando a bandas como Brainstorm, Leize, Celtian, Last Days of Eden ou Débler.

Dúo de cantautores formado por Jano Fernández (guitarra e voz) e Ariadna Rubio (voz e frauta travesera). A súa música baséase na mestizaxe de estilos e ritmos, con letras cargadas de optimismo, humor e bo rolo, sen deixar de lado a crítica social.