A historia de Andrés Suárez é o máximo exemplo de ata onde che pode levar a combinación de constancia e talento. Dos bares de Ferrol a encher o Wizink Center.
Non renega do concepto de cantautor, pero si do que de aburrido e caduco teña para unha parte do público. É cantautor, pero tamén transgresor.
Amparanoia é a banda liderada por Amparo Sánchez, que a mediados dos 90 sorprendeu cunha mestura de estilos diferentes e supuxo toda unha revolución musical, converténdose nunha referencia internacional da música mestiza e fusión.
Son grandes expoñentes dun rock híbrido onde cabe de todo (rancheira, rumba, son, bolero) sempre que se adapte á xenética da casa: bo rolo, certa conciencia de clase, tributo á festa. Poida que agora, sabendo o que sabemos, conveña engadir o tributo á festa de estar vivos.
A artista madrileña xa demostrou que leva consigo un talento innato.
Os seus álbums Firekid e Que se joda todo lo demas xa acumulan millóns de escoitas en todas as plataformas, polo que non fai falta dicir que a súa música chega ata o máis fondo do seu público.
Alice Wonder pisará o escenario de PortAmérica para contaxiarnos de todo o seu poderío.
Kyuhee Park (nacido en 1985) é unha guitarrista clásic nada en Incheon , Corea do Sur e criada en Corea do Sur e Xapón.
Un dos intérpretes de música antiga máis respectados do mundo. Dirixiu óperas barrocas, oratorios e música de cámara en lugares míticos como A Scala de Milán, Opera House de Sidney, Casals Hall de Tokio, as Filarmónicas de Viena, Berlín e Moscova, Konzerthaus de Viena, o Palacio de Belas Artes de Ciudad de México e o Carnegie Hall de Nova York. En 2011 gañou o GRAMMY á Mellor Interpretación de Música de Cámara xunto a Jordi Savall.
Ede presenta «Nada», o primeiro adianto do que será o seu primeiro disco, que publicará completo en 2022. Con 23 anos e tras o lanzamento do seu primeiro EP acústico «Tranquila», gravado en directo en Estudo Uno coa produción de Juanma Latorre, Ede embárcase na exploración sonora dun álbum, da man dos produtores musicais Bela Transa (Julio Martín, Sergio Fernández e Mario Carrión), con quen realiza un traballo de coprodución. Transcendendo o formato máis acústico, íntimo e sinxelo do seu primeiro traballo, con este novo disco Ede perfila a súa identidade sonora e artística.
Ante nós outro prodixio co espello dos anos dourados do rock nos 60 e 70, para presumir das súas moitas prestacións, facer lembrar a grandeza do xénero décadas despois e nin sequera pensar en que haxan tantos anos de diferenza. Atemporales como o chamarían moitos.
Mamá ladilla é un trío de punk-rock fundado por Juan Abarca en setembro de 1994 coas súas cancións como punto de partida, xunto a Llors Merino e Ferro ao baixo e batería respectivamente.
A finais dese mesmo ano edítase Directamente ao lixo, o primeira demo do grupo, en directo, que obtén unha moi boa acollida e facilítalles a gravación do seu primeiro cd: Arzobispofobia (1996). Un segundo disco, Naces, creces, fódesche e morres (1998), leva ao grupo para virar por España con maior asiduidade, pasando por todos os principais festivais e actuando en máis de 60 lugares en dous anos.
Concerto solidario para os refuxiados de Ucraína.
Actúan: JARBIS, Unha mesa para dúas, Planeta B
A banda créase a finais de 2017 na escena garagera Londiniense. O álbum debut homónimo lanzouse en novembro de 2019 a través de cinco selos independentes (Wanda Records, Snap Records, Dirt Cult Records, Beluga Records e Adrenalin Fix Music) unha primeira lección contundente chea de pop e melodías cargadas de energia
Os primeiros dous sinxelos ('It's A Drag' e 'I'm on the Brink') chegan a unha chea de radios en Europa e América, e o seu álbum debut é recibido con moi boas criticas desde os medios especializados desde o seu lanzamento.
