Evento: A escolla das damas – Escenas do Occidente civilizado

Un filme sobre as vítimas de cincuenta anos de paz e prosperidade?

Viola Stephan dirixe a cámara cara ás súas amigas máis próximas —algunhas coñecidas desde a infancia, outras desde a universidade ou distintas etapas da súa vida. Coa disolución das antigas formas da clase media e coa renuncia, sen demasiada resistencia, aos antigos privilexios femininos, o filme pregúntase como viven hoxe estas mulleres tras décadas de liberación e procura de autorrealización.

Stephan apoia o seu traballo nas tendencias do documental contemporáneo nas que o relato autobiográfico se converte nunha maneira de comprender o presente. Como ela mesma sinala: «A cinematografía, e o cine documental en particular, está destinada a servir como memoria histórica e resulta especialmente axeitada para captar o espírito do seu tempo».

En efecto, A escolla das damas transmite unha vívida sensación de finais dos anos noventa, revelando como é a vida dentro dunha «burguesía relaxada tras toda esa liberdade e autodeterminación».